تاثیر آموزش در فضای مجازی بر عدم یادگیری مهارت های اجتماعی دانش آموزان

امروزه با پیشرفت فناوری و انتشار گسترده اینترنت ، آموزش در فضای مجازی به یکی از روش های محبوب برای یادگیری مهارت ها و دانش های مختلف تبدیل شده است . این روند به ویژه در زمینه آموزش و پرورش مورد توجه قرار گرفته ومدارس و مو س سات آموزشی بسیاری از منابع آموز شی خود را به ف ضای مجازی منتقل کرده اند. تجربه و درک آموزشمجازی در نظام آموزشی یک تجربه پیچیده واقعی مجازی ، جهانی / محلی ، سنتی و مدرن ا ست و در این شرایط شکل ونوع منا سبات فردی - اجتماعی د ستخوش تغییر شده و روابط قدرت، سل سله مراتب بین معلم /دانش آموز، تحقق فردیت ،بسط دیوارهای کلاس درس و به طور کلی مناسبات جدید شکل گرفته است . به همین ترتیب ، به کارگیری این فناوری درجوامع شرقی و در حال توسعه نظیر کشورمان ایران، که ارزش های فرهنگی اجتماعی متفاوتی دارد، موجب می شود درککاربران از این نوع یادگیری متفاوت باشد. مسئله قابل بررسی این است که ورود آموزش مجازی به نظام آموزش عالی ایران، که نظامی با اقتضائات بومی - ملی خاص خود است ، چه تحولاتی را در مبانی تعلیم و تربیت ایجاد کرده است . ازمسائلی که ممکن است در آموزش در فضای مجازی به وجود آید، عدم ارتباط مستقیم بین دانش آموزان و معلمان وهمکلا سی ها ا ست . در محیط های آموز شی سنتی ، دانش آموزان با یکدیگر ارتباط م ستقیم دارند و می توانند از تعاملاتاجتماعی خود برای یادگیری مهارت های اجتماعی استفاده کنند. اما در فضای مجازی ، این ارتباط ممکن است محدودشود و دانش آموزان از تعاملات مستقیم با دیگران محروم شوند که می تواند به کاهش توانایی های اجتماعی آنها منجرشود.

کلیدواژه ها:

مجازی ، تحصیلی ، مهارت ، دانش آموزان ، اجتماعی