ارزیابی عمکلرد پهپاد سمپاش در کنترل شته کلزا
محل انتشار: دوفصلنامه ماشین های کشاورزی، دوره: 14، شماره: 2
سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 211
فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
این مقاله در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JAM-14-2_003
تاریخ نمایه سازی: 23 خرداد 1403
چکیده مقاله:
در پژوهش حاضر پهپادسمپاش به عنوان یک روش نوین سمپاشی برای کنترل جمعیت آفت شته کلزا ارزیابی و نتایج آن با سمپاش توربولاینر مقایسه شد. آزمون در قالب طرح کاملا تصادفی در سه تکرار اجرا شد. آزمون ها در زمان آلودگی حداقل ۲۰درصد از بوته ها اجرا شد. پارامترهای اندازه گیری شده شامل مقدار ضریب کیفیت پاشش، ظرفیت مزرعه ای تئوری و موثر، بازده مزرعه ای، انرژی مصرفی و کارایی (اثربخشی) سمپاشی بودند. براساس نتایج برای پهپادسمپاش و سمپاش توربولاینر، به ترتیب میانگین مقدار محلول سم مصرفی برابر با ۱۱.۱ و ۱۸۷.۶ لیتر در هکتار، ضریب کیفیت پاشش ۱.۱۵ و ۱.۲۱، بازده مزرعه ای ۵۱.۴ و ۳۲.۳درصد و انرژی مصرفی ۳.۴ و ۱۰۰.۵ کیلووات-ساعت به دست آمد. براساس نتایج تجزیه واریانس در سه، هفت و ۱۴ روز پس از سمپاشی، بین تیمار شاهد و تیمارهای پهپادسمپاش و سمپاش توربولاینر از نظر تعداد شته اختلاف معنی دار بود؛ به طوری که تعداد شته در کرت های سمپاشی شده با هر دو نوع سمپاش در سه بار نمونه برداری پس از سمپاشی کمتر از ۱۰۰شته در ساقه بود. اما در تیمار شاهد تعداد شته در ساقه ۷۰۰-۲۵۰ بود. مقایسه میانگین کارایی پهپادسمپاش و سمپاش توربولاینر با آزمون t نشان داد که هر دو سمپاش نتایج قابل قبولی در کنترل جمعیت شته کلزا داشتند. در سه و هفت روز پس از سمپاشی، سمپاش توربولاینر کارایی بیشتری نسبت به پهپادسمپاش داشت. اما در ۱۴ روز بعد از سمپاشی، کارایی پهپادسمپاش و سمپاش توربولاینر به ترتیب ۹۲.۷ و ۸۵.۲درصد بود. استفاده از پهپادسمپاش با توجه به کاهش مقدار محلول مصرفی و انرژی مصرفی و افزایش بازده مزرعه ای، کیفیت پاشش و کارایی سمپاشی برای کنترل جمعیت شته کلزا توصیه می شود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
نیکروز باقری
موسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران
محمود صفری
موسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران
عزیز شیخی گرجان
موسسه تحقیقات گیاه پزشکی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :