اثر متقابل ملاتونین و سدیم نیتروپروساید بر تعدیل تنش شوری در مرحله جوانه زنی گندم (Triticum eastivum L.)

جوانه زنی بذر برای تولید موفق محصولات زراعی ضروری است و این مرحله به تنش شوری بسیار حساس می باشد. اثرات منفی تنش شوری را می توان از طریق استعمال خارجی مولکولهای زیستی کوچک مانند ملاتونین و سدیم نیتروپروساید کاهش داد. بدین منظور تاثیر تیمار ملاتونین ، سدیم نیتروپروساید و برهم کنش سدیم نیتروپروساید با ملاتونین در غلظت های صفر و ۱۰ میکرومولار در دو سطح شوری صفر و ۱۰۰ میلی مولار بر جوانه زنی گندم مورد بررسی قرار گرفت . تیمارهای ملاتونین ، سدیم نیتروپروساید و برهم کنش آنها سبب افزایش معنی دار درصد و شاخص جوانه زنی و میزان جوانه زنی نسبی بذر شدند، درحالیکه میانگین زمان جوانه زنی در هر دو شرایط مطلوب و تنش تغییری نکرد. تنش شوری سبب کاهش معنی دار میزان کلروفیل کل ، حداکثر بازده فتوسیستم دو (Fv/Fm) و بازده هر دو فتوسیستم (PIABS) شد. نتایج نشان داد که تیمارهای مختلف باعث کاهش اثرات منفی تنش شوری بر بذرهای تیمار شده و افزایش معنی دار مقدار کلروفیل کل ، Fv/Fm و PIABS شدند. تنش شوری با مهار تجزیه نشاسته مانع افزایش مقدار قندهای محلول در بذرهای درحال جوانه زنی گردید و منجر به تاخیر جوانه زنی بذر شد. افزایش تجزیه نشاسته در بذرهای تیمارشده موجب افزایش قندهای محلول شد. براساس افزایش تجزیه نشاسته و تبدیل آن به قندهای محلول، تیمارهای ملاتونین و سدیم نیتروپروساید موجب بهبود فرایند جوانه زنی و عملکرد سیستم فتوسنتزی، و کاهش اثرات نامطلوب تنش شوری در مرحله جوانه زنی گندم شدند.

کلیدواژه ها:

بازده فتوسیستم ها ، کلروفیل ، نشاسته ، نیتریک اکسید