مروری بر پژوهشهای جدید در درمان اختلال نقص توجه/بیش فعالی ( (ADHD (تعامل والد-کودک، نمایش درمانی، هوش مصنوعی)

اختلال نقص توجه/بیش فعالی ( ADHD یک اختلال عصبی-رشدی در کودکان است که شیوع آن در جهان ۵/۹ درصد و در ایران ۸/۷ درصد برآورد شده است. اختلال نقص توجه/بیش فعالی ( ADHD با یک الگوی مداوم از بیتوجهی و/یا بیش فعالی-تکانشگری مشخص میشود که در عملکرد یا رشد، اختلال ایجاد میکند. در این مقاله به مرور پژوهشهای جدید در درمان و شیوه های نوظهور ارزیابی و تشخیص این اختلال پرداخته میشود. این پژوهشها عبارتند از آموزش تعامل والد-کودک، نمایش درمانی، و استفاده از رویکردهای غیرتهامی مبتنی بر هوش مصنوعی. نتایج این پژوهشها و مقالات مرتبط نشان میدهند که آموزش تعامل والد-کودک موثر بوده است و مشکلات رفتاری و پرخاشگری کودکان مبتلا به علائم ADHDکاهش یافته اند و اثر آن پایدار بوده است، آموزش مولفه های شناختی و عصب روانشناختی گنجانده شده در جلسات نمایشدرمانی نه تنها باعث بهبود و افزایش سطح عملکرد حافظه فعال کودکان میشود، بلکه میتواند به عنوان یک مداخله شناختی و عصبروانشناختی اولیه قبل از دبیرستان نیز در نظر گرفته شود، و استفاده از هوش مصنوعی(,(AI برای درمان اختلال نقص توجه/بیش فعالی ( ADHD از طریق برنامه های درمانی شخصی، و تجزیه و تحلیل پیشبینی کننده در مراحل اولیه تشخیص اختلال، دستاورد قابل توجهی را نشان میدهد که پتانسیل تغییر کامل نحوه ارائه خدمات بهداشت روان را دارد.

کلیدواژه ها:

، ADHDکودکان ، درمان ،