بررسی کیفیت زندگی و خودکارآمدی و تاب آوری در کودکان مبتلا به اختلال یادگیری خاص

پژوهش حاضر با هدف بررسی کیفیت زندگی و خودکارآمدی و تاب آوری در کودکان مبتلا به اختلال یادگیری خاص انجام شد. روش پژوهش برحسب هدف کاربردی برحسب نوع داده، کمی و برحسب زمان گردآوری داده، مقطعی و برحسب روش گردآوری داده ها و یا ماهیت و روش پژوهش، توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه والدینی دارای یک یا چند فرزند دارای اختلال رفتاری یادگیری خاص بود که در سال ۱۴۰۲-۱۴۰۱ به مراکز درمانی اختلال یادگیری خاص مراجعه کرده اند که تعداد ۳۰۵ نفر از آنها از طریق روش نمونه گیری دردسترس به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند. به منظور جمع آوری داده های مورد نیاز از پرسشنامه های کیفیت زندگی وار و همکاران (۱۹۹۲)، خودکارآمدی شرر و همکاران (۱۹۹۸) و تاب آوری کونرو و دیویدسون (۲۰۰۳) استفاده شد. به منظور محاسبه روایی از روایی محتوایی و سازه و به منظور محاسبه پایایی از ضریب آلفای کرونباخ و ضریب پایایی ترکیبی استفاده شد که نتایج بیان گر روا و پایا بودن پرسشنامه های پژوهش بود. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی (میانگین، انحراف معیار، چولگی و کشیدگی) و آمار استنباطی (همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه با نرم افزار SPSS-V.۲۳) استفاده شد. نتایج پژوهش حاکی از آن بود که بین خودکارآمدی و تاب آوری با کیفیت زندگی کودکان مبتلا به اختلال یادگیری خاص، رابطه مثبت و معناداری وجود دارد.

کلیدواژه ها:

کیفیت زندگی ، تاب آوری ، خودکارآمدی ، اختلال یادگیری