نقش قصه در آموزش شهروندی وبرقراری ارتباط وتعامل فردی، سازمانی والقائات اجتماعی

قصه و داستان که عمری به اندازه پیدایش انسان دارد. چه در ادبیات فارسی وچه در ادبیات دیگر زبان های جهان توسط نویسندگانی خلق شده باشد یا بوسیله انسان هایی اتفاق وحادث شده باشد، یا پشت هر پدیده ورویداد اعم از عینی یا ذهنی قصه وداستانی نهفته است. بنا براین زمان ها ومکان ها هم از قصه وداستان خالی نیستند و برخی از برحه های زمانی و برخی از مکان ها هم برای خود داستان و روایتی خاص دارندیا سنبل ونمادی از یک روایت وداستان هستند. پژوهش ها نشان داده که فضاهای شهری، بخصوص فضاهای تاریخی، یا متاثر از قصه و داستان هستند یا خالق قصه و داستانی گردیده اند. اگریک مکان شهری یا روستایی، یا یک نقطه جغرافیایی، دارای قصه وداستانی باشد. همواره برای نسل های بعد از خود می تواند حاکی از تجربه و عبرت و آموزش باشد، در این نوشتار از قصه، داستان، روایت وخاطره تحت یک معنا و به عنوان یک ابزار برقراری ارتباط و ارسال پیام یاد کرده ایم، که این پیام می تواند برای برانگیختگی جوامع بشری و حرکت بسوی شناخت جهان و رسیدن به یک خیر جمعی، بسیار تاثیر گذار باشد. و می توان گفت که کار کرد قصه غیر از سرگرمی و بعد هنری و آموزش، دارای تاثیرات فراوآن در کنش های سیاسی، اجتماعی و اقتصادی دارد.

کلیدواژه ها:

قصه ، آموزش ، کنش ، مکان