ارزیابی میزان فرسودگی شغلی در سازمان های خدمات محور(مطالعه موردی کارکنان شهرداری منطقه ۵ شیراز)

هدف از اجرای این پژوهش ، ارزیابی میزان فرسودگی شغلی کارکنان شهرداری منطقه ۵ و شناسایی عوامل موثر بر آن بود. پژوهش از حیث هدف، از نوع کاربردی و از جنبه گردآوری داده ها، توصیفی از نوع پیمایشی است . جامعه آماری پژوهش شامل همه مدیران وکارکنان شهرداری منطقه ۵ شهرداری شیراز به تعداد ۱۱۰ نفر بود. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه های استاندارد شده فرسودگی شغلی مسلاچ و عوامل موثر بر فرسودگی شغلی ساعتچی و هومن استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها ی پژوهش نشان دهنده آن است که ابعاد تحلیل عاطفی و مسخ شخصیت کارکنان شهرداری منطقه ۵ از نظر فراوانی و شدت در سطح کم /پایین و بعد عدم موفقیت فردی از نظر فراوانی و شدت در سطح زیاد/بالا قرار دارد. به طور کلی , فرسودگی شغلی کارکنان از نظر فراوانی و شدت در کم /پایین قرار دارد. همچنین یافته ها نشان داد عوامل مدیریت سنتی ،غیر خلاق و کم توجه نسبت به کارکنان، ناکفایتی در راهبری واحد سازمانی ، اجبار برای کار برای همکاران نامناسب ، نارضایی از شغل ، نارضایتی از نظام حقوق و دستمزد، نارضایتی از محیط کار و آسیب زا بودن آن ، نارضایتی نسبت به آموزش و بهسازی کارکنان بر فرسودگی شغلی موثر هستند.

کلیدواژه ها:

فرسودگی شغلی ، تحلیل عاطفی ، شهرداری شیراز