بررسی تاثیر روش تدریس مبتنی بر تکیه گاه سازی بر یادگیری فعال و پایدار دانش آموزان

روش های ارائه نوین آموزش جهت افزایش یادگیری فعال و پویا و پایدار دانش آموزان، یکی از دغدغه های آموزش و پرورش است. یکی ازروش های نوین آموزشی، آموزش به روش تکیه گاه سازی در مدارس می باشد. براین اساس مطالعه حاضر با هدف ارائه روش نوین و موثرآموزشی دراین گروه دانش آموزان پرداخته است. این مطالعه از نوع مروری، از طریق جستجوی مقالات فارسی و انگلیسی در پایگاه هایاطلاعاتی؛ Google Scholar, Elsevier ISI (Web of Science) ,Barakatkns Scopus در طی سالهای صورت گرفته است. جستجو با استفاده از کلیدواژه های روش آموزش و تدریس، دانش آموزان ، تکیه گاه سازی آموزشی انجام گردید. نتایج نشان دادهاست یکی از مهمترین عوامل موثر بر تاثیرگذاری یادگیری فعال و پویا شیوه های تدریس و روش تدریس میباشد. به طوریکه در تحقیقاتمتعددی بر اهمیت روشهای تدریس در برنامه های آموزشی دانش آموزان تاکید شده است. روش نوین آموزشی مثل روش تکیه گاه سازی درآموزش ابتدایی در کنار روش هایسنتی یکی از رویکردهای موثر در یادگیری فعال و پایدار در دانش آموزان می باشد زیرا یادگیری فعال و پایداردانش آموزان باعث ایجاد انگیزه هم می شود. ضمن اینکه یادگیری فعال و پایدار، عملکرد پایدار را ایجاد خواهد نمود .در کنار سخنرانی میتواناز روش نوین آموزشی مثل تکیه گاه سازی هم استفاده نمود.

کلیدواژه ها:

تکیه گاه سازی ، آموزش و تدریس ، یادگیری فعال و پایدار ، دانش آموزان