اثربخشی درمان شناختی مبتنی بر ذهن آگاهی بر انعطاف پذیری کنشی نوجوانان طلاق

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی درمان شناختی مبتنی بر ذهن آگاهی بر انعطاف پذیری کنشی نوجوانان طلاق انجام گرفت . روش این پژوهش نیمه آزمایشی و از طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل استفاده شد. جامعه آماری این پژوهش شامل دانش آموزان نوجوانان طلاق شهرستان سوادکوه در سال تحصیلی ۱۴۰۱ بوده است . ابزار گردآوری اطلاعات از پرسشنامه انعطاف پذیری کنشی انجام شد. نمونه پژوهشی به صورت روش نمونه گیری دردسترس انتخاب شدند. و پس از اجرای پرسشنامه متغیر وابسته ۳۰ نفر از آزمودنی ها از بین کلاس ها به طور تصادفی انتخاب شده و در دو گروه ۱۵ نفر آزمایش و ۱۵ نفرکنترل قرار گرفتند. سپس یک گروه آزمایشی به مدت ۲ ماه و در هر هفته یک جلسه ۶۰ دقیقه ای ، در مراکز مربوطه توسط درمانگر، تحت شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی قرار خواهند گرفت و گروه شاهد هیچ درمانی انجام نشد. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که درمان ذهن آگاهی با توجه به میانگین متغیر انعطاف پذیری کنشی گروه آزمایش در پس آزمون نسبت به میانگین گروه کنترل، معنادار بوده است . نتایج نشان داد درمان شناختی مبتنی بر ذهن آگاهی بر انعطاف پذیری کنشی نوجوانان طلاق تاثیر دارد.

کلیدواژه ها:

درمان شناختی - رفتاری ، افسردگی ، نوجوانان.