راهبردهای حقوقی ایران درباره سازش در دعاوی خانوادگی با تاکید بر رویکرد پیشگیرانه
سال انتشار: 1402
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 313
فایل این مقاله در 13 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
LAWK01_007
تاریخ نمایه سازی: 30 بهمن 1402
چکیده مقاله:
در قوانین کشور ایران از دیرباز حل و فصل اختلافات از طریق صلح و سازش مورد تاکید بوده است. اهمیت این مسئله به قدری برای مقنن ملموس بوده که اقدام به تشکیل نهادهای حل اختلاف با هدف برقراری صلح و سازش میان افراد نموده است. ختم اختلافات، بویژه در دعاوی خانوادگی از طریق صلح و سازش همواره موجبات اقناع وجدان طرفین مصالحه را فراهم میکند؛ چرا که این افراد با اراده خود اقدام به سازش نموده و حاکمیت اراده در اکثر موارد با شوق درونی همراه خواهد بود. در قوانین ایران، توجه ویژهای به صلح و آشتی به هنگام وقوع اختلافات و دعاوی خانوادگی شده است و این خود موجب استحکام روابط خانوادگی میگردد و تمام تلاش مقنن بر این است که اختلافات زوجین، پیش از صدور رای دادگاه به صلح و سازش منجر شود. در همین راستا نتایج این پژوهش نشان می دهد در دعاوی خانوادگی، سازش مطلوب طرفین است و عموما افراد، روش میانجیگری را عادلانه تلقی می کنند؛ حتی در اکثر موارد پس از انعقاد سازشنامه، طرفین دیگر به دادگاه مراجعه نمینمایند. اگرچه در قوانین ایران راهبردهای مناسبی پیش بینی شده است ولیکن رویکرد پیشگیرانه جهت حل و فصل دعاوی خانوادگی بسیار کمرنگ می باشد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مریم فراتی
استادیار، گروه حقوق، واحد دامغان، دانشگاه آزاد اسلامی، دامغان، ایران
امید هنرور
دانشجوی دکتری، گروه حقوق، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران
رویا کردی
کارشناس ارشد حقوق بین الملل، وکیل پایه یک دادگستری