گل آفتابی آهک دوست (Helianthemum kahiricum)؛ گونه مناسب احیاء مراتع مناطق مختلف رویشی استان بوشهر
محل انتشار: نشریه طبیعت ایران، دوره: 3، شماره: 1
سال انتشار: 1397
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 129
فایل این مقاله در 5 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IRNAT-3-1_009
تاریخ نمایه سازی: 29 دی 1402
چکیده مقاله:
سطح قابل توجهی از مراتع کشور به دلیل عوامل مختلف مدیریتی و اقلیمی، از لحاظ کمی و کیفی تخریب یافته و بخش مهمی از گیاهان آن در معرض خطر نابودی قرار گرفته و یا جمعیت آنها به شدت کاهش یافته است. برای ایجاد پایداری در این گونه مراتع، اصلاح و احیاء آنها از طریق انتخاب گونه های مناسب، از اولویت ویژه ای برخوردار است. لذا با توجه به نتایج حاصل از طرح های تحقیقاتی اجرا شده قبلی در بخش تحقیقات منابع طبیعی استان بوشهر و با هدف بررسی و مطالعه تولید علوفه جمعیت های گونه Helianthemum kahiricum ، بذور ۴ جمعیت این گونه در تاریخ های مناسب از مناطق نایبند عسلویه، مند دشتی، دل آرام تنگستان و چاهک گناوه جمع آوری گردید. آزمایشی با ۴ تیمار و ۳ تکرار در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در شرایط مزرعه در شهریور ۹۰ در ایستگاه تحقیقات برازجان اجرا گردید و از سال دوم هر ساله از صفت تولید یادداشت برداری به عمل آمد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SAS و مقایسه میانگین ها با آزمون دانکن صورت پذیرفت. نتایج حاصله نشان داد که از بین جمعیت های مورد مطالعه، جمعیت منطقه دل آرام به دلیل تولید علوفه خشک ۱۶۰ گرم در بوته (معادل ۲۰۰۰ کیلوگرم در هکتار) و استقرار موفق، تولید علوفه برای دام و همچنین نقش حفاظتی این جمعیت، می تواند در امر اصلاح و احیاء مراتع این مناطق مورد استفاده قرار گیرد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
علی محبی
استادیار پژوهش، موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
حمید مزارعی
کارشناس ارشد پژوهش، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان بوشهر، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
احسان زندی اصفهان
استادیار پژوهش، موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
علی اشرف جعفری
استاد پژوهش، موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :