بررسی و تبیین جایگاه تربیت مذهبی بر پایه عملکرد خانواده (مطالعه مروری)

خانواده، مهمترین رکن هر جامعه می باشد که در جهت حفظ وحدت و یکپارچگی جامعه و همچنین عملکرد بهینه جامعه در جنبه های اقتصادی ، اجتماعی ، فرهنگی و سیاسی ، باید به آن توجه زیاد نمود و موجبات رضایت و سلامت درون خانوادگی را برای تمام خانواده ها فراهم نمود. به عبارتی دیگر، سلامت و پویایی خانواده، به عنوان هسته بنیادی و سازنده جامعه ریشه در سلامت و شادابی و رضایت از زندگی در بین اعضاء خانواده ها دارد. شکل گیری شخصیت دینی به معنی برخورداری از ویژگی های خاص مطابق با معیارهای تعالیم دینی مرهون آموزشهای مستقیم و غیر مستقیم در هریک از جنبه های معرفتی انسان ها است که از بستر خانواده با عملکرد مثبت والدین و امور تاثیر گذار آغاز و در مدرسه ، دانشگاه و جامعه استمرار پیدا می کند. سلامتی که از اعتقاد به معنویت ریشه می گیرد نوعی سلامت معنوی است که ریشه آرامش روانی را نیز در درون بافت خانواده فراهم می نماید. پژوهش حاضر به صورت توصیفی - پیمایشی انجام شد و پس از جمع آوری اطلاعات به شیوه های کتابخانه ای ، مروری و اسنادی ، به تجزیه و تحلیل و توصیف مفهوم معنویت و مذهب و ارزش آن در نظام خانواده پرداخته است. نتایج نشان داد وجود معنویت و مذهب در نظام خانواده علاوه بر فراهم نمودن پیوندهای اتحاد اعضاء خانواده، می تواند پیوند عاطفی بین اعضاء ایجاد نماید، باعث حفظ آرامش خانواده شود، سلامت روانشناختی اعضاء را فراهم نماید و به طور کلی ، عملکرد خانواده را بهبود ببخشد. با توجه به تاثیرات مثبت وجود معنویت و مذهب در خانواده، لزوم توجه بیشتر و تدوین راهکارهایی عملی برای ارتقاء و شناخت بیشتر آن در نظام خانواده، بیش از پیش احساس می شود. فعالیت های تربیتی زمانی ثمربخش تر است که ثبات و آرامش بیشتری موجود باشد. یکی از راه های ایجاد ثبات و آرامش در خانواده، تفاهم اعتقادی بین والدین است. رابطه بین اعضای خانواده (همسران با همدیگر و والدین با فرزندان) که از آن به جو یا بافت عاطفی خانوادگی تعبیر می شود در انتقال مفاهیم تربیتی از اهمیت فراوانی برخوردار است.

کلیدواژه ها:

فرهنگ ، معنویت ، تربیت مذهبی ، عملکرد خانواده