بررسی اثر پروتئین سبوس برنج و صمغ دانه ریحان اصلاح شده بر ویژگی های فیزیکوشیمایی و پایداری خامه قنادی
سال انتشار: 1400
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 297
فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
این مقاله در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_FSCT-18-121_002
تاریخ نمایه سازی: 1 آذر 1402
چکیده مقاله:
مصرف گسترده خامه قنادی و تولید محصولی با چربی کاهش یافته، نیاز به جایگزینی ترکیبات پایدارکننده و امولسیفایری در آن را تقویت میکند. لذا، در این تحقیق اثر افزودن صمغ دانه ریحان اصلاح شده و ایزوله پروتئین سبوس برنج مورد بررسی قرار گرفت. ابتدا مقدار تجمعات نامحلول و کدورت محلولهای صمغ دانه ریحان و پروتئین سبوس برنج در pH ۳، ۵ و ۷ بررسی شدند. سپس در خامههای قنادی با مقادیر چربی ۲۵، ۳۰ و ۳۵ درصد در غلظتهای ۵/۰ و یک درصد اضافه شدند و ویژگیهای افزایش حجم، ثبات کف و سفتی خامه قنادی به عنوان شاخصههای مهم فیزیکوشیمیایی خامه بررسی شدند. نتایج نشان داد بیشترین میزان تجمعات نامحلول در صمغ دانه ریحان pHهای ۳ و ۵ و کمترین آن در ایزوله پروتئین سبوس برنج در pH ۷ بدست آمد. در مقابل، بیشترین کدورت در ایزوله پروتئین سبوس برنج در pH ۷ و کمترین کدورت در صمغ دانه ریحان در همین pH دیده شد. بالاترین میزان افزایش حجم و ثبات کف خامه قنادی در ایزوله پروتئین سبوس در خامه ۳۰ درصد چربی و پس از آن در پروتئین سبوس برنج با خامه ۲۵ درصد چربی و پروتئین آب پنیر حاوی خامه ۳۵ درصد چربی بدست آمد. در مقابل کمترین افزایش حجم در نمونههای صمغ دانه ریحان مشاهده شد. در مقابل، خامه قنادی با بیشترین درصد چربی و بیشترین مقدار صمغ دانه ریحان از بیشترین سفتی بافت برخوردار بود. بنابراین با توجه به نتایج بدست آمده، مشخص میشود که خامه قنادی با بیشترین درصد چربی و کمترین مقدار پروتئین میتواند به حداکثر ثبات کف منتهی شود. در مجموع نتایج نشان داد که ایزوله پروتئین سبوس برنج از توانایی خوبی برای استفاده از در فرمول خامه قنادی برخوردار است، هرچند صمغ دانه ریحان به دلیل فقدان مواد پروتئین از قابلیت در خامه برخوردار نیست.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
Niloofar Biglarian
Ph.D student, Department of Food Processing, Islamic Azad University, Ayatollah Amoli Branch, Amol, Iran.
Azin Atashzar
Ph.D student, Department of Food Processing, Islamic Azad University, Ayatollah Amoli Branch, Amol, Iran.
Ali Rafe
Associate Professor, Department of Food Processing, Research Institute of Food Science and Technology (RIFST), Mashhad, Iran.
Seyyed Ahmad Shahidi
Associate Professor, Islamic Azad University, Ayatollah Amoli Branch, Amol, Iran.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :