تولید بیوپلیمر زیست تخریب پذیر بر پایه کیتوزان- نشاسته سیب زمینی حاوی عصاره دانه کرفس برای بسته بندی فیله مرغ
سال انتشار: 1402
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 293
فایل این مقاله در 18 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_FSCT-20-137_009
تاریخ نمایه سازی: 30 آبان 1402
چکیده مقاله:
تمایل مردم به استفاده از نگهدارندههای طبیعی در فرآوردههای غذایی به جای مواد سنتزی و ایجاد فرهنگ استفاده نکردن از مواد پلاستیکی رو به افزایش است. در این تحقیق، فیلم کیتوزان- نشاسته سیب زمینی حاوی عصاره دانه کرفس در سطوح غلظتی مختلف (۵/۰، ۲ و ۸ درصد) تهیه و خصوصیات فیزیکی فیلم از جمله ضخامت، میزان رطوبت و قابلیت انحلال آن، خصوصیات مکانیکی و آنتی اکسیدانی تعیین شد. سپس فیله مرغ پوشش دهی شده با فیلم مورد نظر در مدت ۱۵ روز در دمای یخچال نگهداری و میزان رشد میکروبی و تولید ترکیبات اولیه و ثانویه اکسایش با شاخص پراکسید و اسید تیوباربیتوریک و همچنین ارزیابی حسی طی زمان مورد پایش قرار گرفت. نتایج حاصل نشان داد که محتوی فنل و فلاونوئید کل عصاره دانه کرفس به ترتیب ۸/۷±۶۷/۷۰ میلی گرم اسید گالیک بر گرم عصاره و ۶۵/۵ ±۸۱/۶۲ میلیگرم کوئرستین در هر گرم از عصاره بود. افزودن عصاره دانه کرفس (۲ و ۸ درصد) میزان رطوبت و حلالیت فیلم را کاهش داد. علت آن افزایش خاصیت آبگریزی فیلم بود. همچنین با افزودن عصاره دانه کرفس، میزان افزایش طول تا پارگی فیلم افزایش در حالی که مقاومت در برابر کشش و مدول الاستیک آن کاهش یافت. با افزایش غلظت عصاره دانه کرفس در فیلم، میزان مهار رادیکال آزاد DPPH از ۶۹/۱۴ به ۹۴/۷۳ درصد افزایش مییابد. براساس آزمون اکسایشی، میکروبی و ارزیابی حسی، در صورت پوششدهی شده با فیلم کیتوزان-نشاسته سیب زمینی حاوی ۸ درصد عصاره دانه کرفس میتوان زمان ماندگاری فیله مرغ را تا ۱۵ روز در یخچال افزایش داد.
کلیدواژه ها:
Packaging ، Natural biopolymer ، Celery seed ، Chitosan ، Chicken fillet ، بسته بندی ، بیوپلیمر طبیعی ، دانه کرفس ، کیتوزان ، فیله مرغ
نویسندگان
Farzaneh Karamali
Department of Food Science and Technology, Khazar Institute of Higher Education, Mahmoudabad, Iran
Maryam Asnaashari
Department of Biotechnology, Animal Science Research Institute of Iran (ASRI), Agricultural Research, Education and Extension Organization (AREEO), Karaj, Iran
Reza Farahmandfara
Associate Professor, Department of Food Science and Technology, Sari Agricultural Sciences and Natural Resources University (SANRU), Sari, Iran
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :