بررسی تسلسل منطقی در فرآیند تصمیم گیری به صورت نمونه در تهیه طرح های جامع در ایران

با توجه به اهمیت روزافزون حوزه نفوذ تصمیمات گوناگون و تاثیرات متقابل آن ها تصمیم گیری به روش متداول سعی و خطا فاقد اعتبار علمی است هرگونه تلاش علمی در این خصوص موجب جلب اعتماد گروه های ذینفع و افزایش کار آیی و مقبولیت عمومی تصمیمات می شود. لذا با توجه به تاثیرات جبران ناپذیر تصمیمات نادرست بر بافت های شهری و اقدامات شهرسازی لذا ضرورت مطالعه و بررسی موشکافانه تردر خصوص تصمیم گیری امری لازم و اجتناب ناپذیر تلقی می شود؛ و ازآنجاکه تصمیم گیری بهینه در دنیای واقعی مستلزم استفاده از روش های علمی و رعایت تسلسل منطقی در فرآیند تصمیم گیری است؛ بنابراین ضرورت شناخت عوامل موثر بر تصمیم گیری امری ضروری است که در این مقاله با توجه به هدف اصلی مقاله که بررسی تسلسل منطقی در فرآیند تصمیم گیری می باشد به صورت نمونه این فرآیند در تهیه طرح های جامع در ایران بررسی می شود. روش تحقیق در این مقاله، با توجه به ماهیت نظری آن از نظر نتایج و پیامد پژوهش با توجه به اینکه سعی در بررسی تسلسل منطقی در فرآیند تصمیم گیری طرح های جامع در ایران می باشد از نوع توسعه ای است؛ ماهیت کلی پژوهش حاضر کیفی است و از داده های کیفی و رویکرد تفسیری در آن استفاده شده و از ابزار مطالعات کتابخانه ای استفاده شده است که مورد تجزیه وتحلیل قرارگرفته اند.

کلیدواژه ها:

تسلسل منطقی ، تصمیم گیری ، طرح جامع ، انعطاف پذیری طرح های جامع