مروری براهمیت توده های جلبکی سینانو باکتری ها و روش های مدیریت آنها

سیانوباکتری ها یکی از گروه های اصلی جوامع فیتوپلانکتونی هستند و حدود ۲۰ درصد از کلد تولیدات اولیه رادر محیط دریایی تشکیل می دهند. آنها در محیط های مختلف خاکی، ابی و دریایی پراکنده اند و به واسطه تنوع وسیع گونه ای و رویشگاهی به عنوان نشانگرهای زیستی زیستگاه های آبی محسوب می شوند. سیانو باکتری ها اغلب در اب های آلوده وغنی از ازت و فسفر نیز یافت می شوند. تولید سم، تغییر رنگ و مزه اب از اختلالاتی است که بلوم سیانو باکتری ها به همراه دارند. توه های (بلوم) سیانو باکتری ها باتجه به ضریب نسبت سطح به حجم، موجب بی ثباتی در اکوسیستم های آبی می گردد. به بیان دیگر، با افزایش فرایند فتوسنتز و در پی آن، به دلیل تراکم زیتوده و تغییرات زیست فیزیکی، شرایط بی هوازی فراهم می شود که در مجموع جدای از اثرات زیست شناختی فراوان دارای اثرات بازدارندگی متنوع و وسیعی بر روی سایر موجودات زنده هستند. فتوتروف بودن و عدم نیاز به مواد آلی در کشت سیانوباکتری ها از نظر زیست فناوری یک مزیت اقتصادی محسوب می شود که آن ها رانسبت به دیگر موجودات ذره بینی برتری می بخشد و از طرفی داشتن مسیرهای سوخت و سازی ویژه امکان دستیابی به ترکیبات جدید در این موجودات ذره بینی را با کاربردهای متنوع در صنایع دارویی، پژوهش های علمی، تولید مواد غذایی برای انسان و دام و آبزیان قوت می بخشد.

کلیدواژه ها:

توده ، جلبک ، سیانوباکتری ها ، روش مدیریت