بررسی نقش مایه های هنری معماری مساجد دوره ایلخانی و تیموری در ایران (مطالعه موردی: مسجد شاه مشهد و مسجد جامع ورامین)

در این پژوهش ، پژوهشگر به صورت توصیفی تحلیلی به بررسی نقش مایه های هنری معماری در دوره ی ایلخانی و تیموری با مطالعه ی موردی دو مسجد شاه مشهد و مسجد جامع ورامین پرداخته است. نتایج این بررسی نشان داده است که نقش مایه های استفاده شده در هر دو دوره را می توان به شیوه ای مرتبط به همدیگر دانست، بدین صورت که برخی از صحبنظران در این زمینه بیان داشته اند، که هنر معماری در دوره ی تیموری ادامه دهنده و مکمل هنر معماری در دوره ایلخانی بوده است. همچنین نتایج این بررسی نشان داده است که بیشترین نقش مایه های هنری استفاده شده در این دوره ها، نقش مایه های گیاهی و هندسی و در برخی موارد نقش مایه های حیوانی بوده اند و دلیل استفاده بیشتر از نقوش گیاهی بدین سبب بوده است که گیاه نماد سرسبزی و نشاط بوده است و با توجه به اینگه این امکان یعنی مساجد به نوعی مرتبط به بهشت می باشند و بهشت هم با گل و گیاه زیاد توصیف شده است، در این امکان بیشتر از نقش مایه های گیاهی استفاده شده است. همچنین نتایج این بررسی نشان داده اس که در بین گیاهان دختر سرو در بین اشکال هندسی، چهارگوشه، بیشترین کاربرد را در نقش مایه های هنر معماری در مسجد شاه مشهد و مسجد جامع ورامین داشته اند.

کلیدواژه ها:

نقش مایه هنری ، معماری مساجد ، دوره ایلخانی ، دوره تیموری