بررسی کشت بافت نرگس (Narcissus tazetta) با کمک هورمونهای BA و IAA

این پژوهش به منظور بررسی روش های ضدعفونی و ریزازدیادی نرگس گونه Narcissus tazetta انجام گرفت. بدین منظور پیازهای این گونه نرگس از شمال کشور جمع آوری شد و پس از تیمارهای مختلف گندزدایی سطحی، ریزنمونه های دوفلسی پیاز در محیط کشت موراشیگ و اسکوگ (MS) کشت شدند. نمونه ها پس از کشت، در اتاقک رشد با شرایط 16 ساعت روشنایی و 8 ساعت تاریکی و دمای 1±25 درجه سانتگراد نگهداری شدند. کمترین میزان آلودگی در تیمار قرار دادن پیاز در آب گرم 55 درجه سانتیگراد به مدت 10 دقیقه و استفاده از هیپوکلریت سدیم مشاهده شد. برای بررسی شاخه زایی از هورمون بنزیل آدنین در چهار سطح (0 و 0/5 و 1 و 2 میلی گرم در لیتر) استفاده شد. سپس برای افزایش شاخه زایی از هورمون ایندول استیک اسید در چهار سطح (0 و 0/5 و 1 و 2 میلی گرم در لیتر) در ترکیب با 2 میلی گرم در لیتر BA استفاده شد . صفات طول برگ و تعداد پیازچه پس از 4 و 6 هفته اندازه گیری شد. نتایج نشان داد اثر هورمون BA بر رشد طولی برگ ها در سطح احتمال یک درصد معنی دار شده و تولید پیازچه پس از 6 هفته در سطح احتمال پنج درصد معنی دار شد. بیشترین رشد طولی برگ ها با میانگین 2/65 سانتی متر در محیط کشت حاوی 2 میلی گرم در لیتر BA و کمترین رشد طولی برگ ها با میانگین 0/79 سانتی متر در تیمار شاهد مشاهده شد که با غلظت های 0/5 و 1 میلی گرم در لیتر تفاوت معنی داری نداشت . اثر هورمون IAA در ترکیب با 2 میلی گرم در لیتر BA بر رشد طولی برگ ها و تولید پیازچه معنی دار نشد و در بین غلظت های مختلف هورمون IAA اختلاف معنی دار مشاهده نگردید. استفاده از هورمون سایتوکینین برای تحریک رشد، افزایش رشد طولی برگها و تحریک به تولید پیازچه مؤثر بود.