تاثیر آموزش به شیوه ی معکوس بر یادگیری درس ریاضی پایه هفتم

هدف از این پژوهش، بررسی تاثیر به کارگیری روش آموزش معکوس بر یادگیری درس ریاضی پایه هفتم (دوره اول متوسطه) بود. روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون برای گروه آزمایش و کنترل بوده است. جامعه آماری این پژوهش کلیه دانش آموزان پایه هفتم متوسطه اول، شهرستان کوهچنار استان فارس در سال تحصیلی ۰۱-۱۴۰۰ بودند که به شیوه نمونه گیری در دسترس یک مدرسه پسرانه به عنوان نمونه انتخاب شد و دو کلاس به صورت تصادفی به عنوان گروه کنترل (۲۴نفر) و گروه آزمایش (۲۴نفر) تعیین شدند. ابزار پژوهش آزمون محقق ساخته ای است که روایی آن مورد تایید جمعی از دبیران این رشته و متخصصان علوم تربیتی قرار گرفت و ضریب پایایی آن براساس ضریب آلفای کرانباخ ۰/۸۲بدست آمد. مدت ده جلسه ۹۰دقیقه ای روش تدریس معکوس و سنتی اجرا شد و سپس پس آزمون از هر دو گروه گرفته شد. داده های پژوهش با استفاده از آمار توصیفی و آمار استنباطی تحلیل شد. طبق یافته های پژوهش گروه آزمایش در آموزش به شیوه معکوس دارای میانگین نمره بالاتری نسبت به گروه کنترل هستند. بنابراین شیوه تدریس معکوس در یادگیری دانش آموزان نسبت به روش تدریس سنتی تاثیر بیشتری دارد. از این رو به معلمان پیشنهاد می شود برای تدریس دروس مختلف به ویژه برنامه های درسی در سطح نگرش و مهارت به شیوه آموزش معکوس توجه بیشتری داشته باشند و تا حد امکان در تولید محتوای آموزشی و ایجاد بانک های اطلاعاتی تلاش نمایند.

کلیدواژه ها:

کلاس معکوس ، آموزش ریاضی ، یادگیری ، آموزش سنتی