ارزیابی پاسخ های ایمنی به واکسن آنفلوانزای پرندگان (تحت تیپ H۹N۲) پرتوتابی شده با گاما با تجویز به روش های تزریقی و داخل بینی در جوجه های نژاد تخمگذار

تحت تیپ H۹N۲ ویروس آنفلوانزای پرندگان شایع ترین سویه ویروس در خاورمیانه با بیماری زایی کم است. هدف این مطالعه بررسی پاسخ های ایمنی همورال و سلولی جوجه های نژاد تخمگذار تجاری ایمن شده با واکسن H۹N۲ غیرفعال شده به وسیله پرتو گاما بود. برای این منظور، ۱۲۰ قطعه جوجه یک روزه به چهار گروه با ۳ تکرار و ۱۰ قطعه جوجه در هر تکرار تقسیم بندی شدند. واکسیناسیون جوجه ها با واکسن های مورد مطالعه در دو نوبت ۱۱ روزگی و ۲۵ روزگی انجام شد. گروه های اول و دوم، واکسن های پرتوتابی شده را به ترتیب به روش های داخل بینی و تزریقی و گروه سوم واکسن غیرفعال فرمالینه تزریقی دریافت کردند. گروه چهارم به عنوان شاهد بدون واکسن در نظر گرفته شد. میزان پادتن سرمی و میزان تکثیر لنفوسیت های طحال و سطح بیان اینترلوکین های ۲، ۶ و ۱۰ و اینترفرون گاما در این سلول ها بررسی شد. نتایج نشان داد که در گروه ایمن شده با واکسن پرتوتابی از راه داخل بینی عیار پادتن ضدویروس در ۲۵ روزگی، به طور معنی داری بالاتر از دیگر گروه ها بود. همچنین، شاخص تحریک لنفوسیت های طحال در روزهای ۳۹ و ۸۵ پرورش و بیان ژن سایتوکاین ها به ویژه اینترفرون گاما در ۳۹ و ۵۵ روزگی در این گروه به طور معنی داری بالاتر از گروه دریافت کننده واکسن روغنی فرمالینه بود. نتایج این مطالعه بیانگر آن است که استفاده از واکسن آنفلوانزای پرندگان H۹N۲ غیرفعال شده با پرتو گاما با القای پاسخ های پادتنی و ایمنی سلولی بالاتر از واکسن های غیرفعال فرمالینه در جوجه های نژاد تخمگذار، پتانسیل خوبی برای جایگزینی واکسن های مرسوم دارد.

کلیدواژه ها:

ویروس آنفلوانزای پرندگان ، تحت تیپ H۹N۲ ، پرتوتابی گاما ، یاور روغنی ، لمفوسیت های طحال