بررسی صفات پرهیزکاران از دیدگاه امام علی(ع) و استلزامات تربیتی آن در خطبه متقین

تقوا « (پرهیزگاری)، از ریشه »وقی«است، وقی و وقایه، به معنای نگهداری و در اصطلاح، به معنای حفظ خویشتن، در برابر ارتکاب ناقرمانی خداوند و پیروی از شهوات است.حضرت علی(ع)، به عنوان پیشوای متقین، در خطبه ها و احادیث و کلمات قصار خود، صفات و ویژگی های افراد پرهیزگار و اصول و روش های تقوا را بیان کرده اند.. در خطبه متقین (خطبه ۱۹۳ نهج البلاغه) - که بنا به اصرار یکی از اصحاب خود (همام) ایراد شده - صفات متقین، سبک و راه کارهای زندگی همراه با تقوا را بیان کرده اند ..سخنان امیر مومنان(ع) و سایر ائمه(ع) را ، از نگاه های مختلف می توان تحلیل، و از آن، براای رشد و کمال انسانی استفاده کرد..این پژوهش، برآن است تا، با تحلیل سخنان مولی(ع)، در باره ی حقیقت تقوا و اهل آن، در نهج البلاغه - به ویژه در خطبه متقین محور های اصلی و روش های گفتاری و عملی آن حضرت(ع)،را، برای سفارش موثر به » تقوا« را - به منظور تعلیم و تربیت انسان ها، بر اساس تقوای الهی- به دست دهد .در این تحقیق محقق کوشیده است، تا ابتدا ترجمه هر بخش از خطبه را ذکر نماید و در پایین آن روش ها و محورهای خطبه را بیان نماید و همچنین هر مرتبه تقوا و پرهیزکاری از دیدگاه حضرت علی(ع) حاوی اصول و محورهای زیادی است که برخی از آنها عبارتند از؛ خدامحوری، باور به بی نیازی خداوند به عبادت بندگان، داشتن شوق دیدار با معشوق حقیقی، حقیقت پنداشتن مرگ، غنیمت شمردن فرصت های دنیوی برای بالا بردن مدارج معنوی، معرفت، عدم تعلق خاطر به دنیا و... است. آراسته بودن به فضائل اخلاقی، میانه روی، تواضع ،بستن چشم بر محرمات، وفای به عهد، اجتناب از حرام و... را می توان از راهبردهای زندگی افراد پرهیزکار برشمرد. .

کلیدواژه ها:

امام علی (ع) ، نهج البلاغه ، تقوا ، خطبه متقین. روش ها وآموزه ها