بررسی نقش مدلهای برنامه ریزی درسی در یادگیری دانش آموزان بیش فعال

اختلال کمبود توجه / بیش فعالی بر اساس وجود مشکلاتی در توجه ، بازداری و جلوگیری از تکانشگری و سطح فعالیت تعریف می گردد .اغلب اوقات مشکلات دانش آموز مبتلا به این اختلال، در تمامی حیطه های تحصیلی ، اجتماعی و رفتاری او تبلور می یابد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر استفاده از وسایل آزمایشگاهی و انجام آزمایش در یاددهی و یادگیری درس علوم تجربی و به روش توصیفی – تحلیلی انجام گرفته است . یافته های پژوهش حاکی از آن است که از جمله راهکارهایی که برای کم کردن مشکلات دانش آموزان با اختلال نارسایی توجه / بیش فعالی می توان در نظر گرفت ، تهیه برنامه های درسی مکمل سازگار با شرایط و وضعیت آنها بوده و تلاش شود مدت و دشواری تکالیفی که به دانش آموزان مبتلا به این اختلال داده می شود با دامنه توجه و سطح تواناییشان منطبق باشد تا کمتر ناکام شوند و احساس خودکارآمدی و عزت نفسشان افزایش یابد .

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی درسی ، دانش آموزان ، اختلال نارسایی توجه / بیش فعالی ، یادگیری .