توانمندسازی روانی– اجتماعی و شناختی و حرکتی در کودکان سندروم دوان با استفاده ازهنردرمانی

از موضوعات بسیار مهم در عملکرد حرکتی کودکان مبتال به سندروم داون، رشد مهارت های و توانمندی آنها درزندگی است. پژوهش حاضر به بررسی روحیات کودکان مبتلا به سندروم دان و تاثیر درباره تاثیر هنر و آموزشخلق آثار هنری و همچنین شرکت در مراسم هنری بر ارتقای کیفیت زندگی کودکان مبتلا به سندروم داونمی پردازد.جامعه آماری این مطالعه کودکان دارای سندرم داون در چند مدرسه پیش دبستانی شهر رشت بوده و نمونهپژوهش از نوع نمونه در دسترس شامل ۴۰ نفر از افراد سندرم داون بودند. پژوهش حاضر با استفاده از روشنمونه گیری هدفمند، تعداد ۴۰ نفر انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه ۲۰ نفری تقسیم شدند.گروه اول بچه های سندرم داون بودند که با انجام فعالیت های هنری برای کسب درآمد تلاش می کنند . گروه دومنیز دانش آموزانی بودند که قبلا با این دانش آموزان همکلاس بوده و در این مدت فعالیت هنری خاصینداشتند.مهارتهای گروه از طریق مقیاس اندازه گیری عملکرد و شادابی قبل و بعد فعالیت های هنری بررسی گردید و بااستفاده از مدل آماری تحلیل کواریانس آزمون سوالات پژوهش انجام شد

کلیدواژه ها:

توانمندسازی روانی اجتماعی ، سندروم داون ، تحلیل کواریانس ، جامعه آماری.