اثربخشی آموزش مهارت های فرزندپروری بر کاهش استرس ادراک شده مادران کودکان دچار اختلال یادگیری خاص

زمینه و هدف: در بین اختلال های رشدی دوران کودکی، اختلال یادگیری خاص یکی از رایجترین آنهاست. اختلال یادگیری خاص به نقایصی اطلاق می شود که در آن کودک مبتلاء، در زمینه ی کسب مهارت های مورد انتظار خواندن، نوشتن، تکلم و یا ریاضیات نسبت به کودکان هم سن و دارای ظرفیت هوشی مناسب در سطحی پایین تر می باشد و همین امر منجر بروز استرس ادراک شده در والدین از جمله مادران می گردد. استرس ادراک شده، حالت یا فرایندی روان شناختی است که طی آن، فرد بهزیستی جسمی و روان شناختی خود را تهدیدآمیز ادراک می کند. لذا پژوهش حاضر با هدف اثربخشی آموزش مهارتهای فرزندپروری بر کاهش استرس ادراک شده مادران کودکان دچار اختلال یادگیری خاص انجام شد.روش پژوهش: روش تحقیق نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه ی آماری پژوهش حاضر شامل تمامی مادران کودکان دچار اختلال یادگیری مشغول به تحصیل در مقطع ابتدایی شهر بروجرد در سال ۱۴۰۰ بود که از این تعداد به طور تصادفی از چهار مدرسه دولتی ۴۰ مادر به شیوه ی نمونه‎ گیری دردسترس انتخاب و با گمارش تصادفی در دو گروه آزمایش (۲۰ نفر) و گواه (۲۰ نفر) قرار گرفتند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه ی استرس ادراک شده (PSS) استفاده شد. شرکت کنندگان گروه آزمایش ۸ جلسه برنامه ی فرزندپروری را دریافت نمودند. داده ها با استفاده از روش آماری تحلیل کوواریانس مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفتند. یافته ها: بین دو گروه آزمایش و گواه از لحاظ، سن و شغل تفاوت آماری معنی داری مشاهده نشد. نتایج بیانگر این بود که استرس ادراک شده مادران کودکان دچار اختلال یادگیری خاص در گروه آزمایش به طور معناداری کمتر از مادران کودکان دچار اختلال یادگیری خاص در گروه گواه بعد از آموزش مهارتهای فرزندپروری بود (۰/۰۰۱>P).نتیجه گیری: در راستای توجه اختصاصی به مشکلات سلامت روانی مادران دارای فرزند دچار اختلال یادگیری خاص از جمله سطح بالای استرس ادراک شده و کاهش چشم گیر دلایل زندگی، انجام آموزش مهارت های فرزندپروری اثر بخش به نظر می رسد. این مداخله برای پیشرفت درمان و کاهش هزینه های نگه داری از این کودکان نیز مفید خواهد بود.

کلیدواژه ها:

مهارت های فرزندپروری ، استرس ادراک شده ، مادران ، اختلال یادگیری خاص