مطالعه رابطه ی سرمایه و میدان بوردیو در موزه های مجازی منتخب پاندمی کوید ۱۹ سال ۱۴۰۰ نمونه های موردی: موزه ملی ایران، موزه قدس رضوی، موزه هنرهای معاصر اصفهان

واکنش موزه ها به شیوع ویروس کرونا، ابتدا تعطیلی و سپس ایجاد فرصت های جدیدد همانند برگزاری تور مجازی یا موزه مجازی شد و بازدیدکنندگان در این شرایط قرنطینه، به بازدید از موزه ها پرداختند. اشاره به این مسئله از دیدگاه جامعه شناسی رابطه گرایانه بوردیو از اهمیت موضوع و موجب فعالیت دیگر موزه ها، در این زمینه می شود. هدف تحقیق؛ شناخت رابطه ی سرمایه و میدان بوردیو در موزه های مجازی ایران پاندمی کوید ۱۹ سال ۱۴۰۰ است. روش پژوهش توصیفی تحلیلی و گردآوری اطلاعات به روش کتابخانه ای و با ابزار فیش برداری و در روش مشاهده غیرمستقیم، با مصاحبات سایتی و خبرگزاری های موزه ها، جمع آوری می گردد. تعداد ۳ موزه به صور هدفمند، که با روش مبتنی بر هدف تحقیق مورد گزینش قرار گرفتند. بر اساس یافته ی تحقیق؛ موزه ها ضمن بستن درب خود در همه گیری، به برگزاری تورهای مجازی پرداختند. این موزه ها در دوران پسا کرونا با کنش های (دوره کرونا)، می تواند صنعت گردشگری و بازدید از موزه را به شکل سرمایه ها در میدان های اجتماعی و فرهنگی به دست آورد. بر اساس نتایج به دست آمده به نسبت از نظریه پی یربوردیو؛ مبتنی بر کنش موزه ها در میدان پهنه دامن تولید، با سرمایه های مختلف است. کنش موزه ها در اپیدمی کرونا با سرمایه اقتصادی در میدان فرهنگی، شامل تورهای مجازی یا همان موزه مجازی می باشد که این روند در دوران پسا کرونا می تواند موجب چرخه ای برای تکامل سرمایه ها در این میدان باشد لیکن این بار چرخه ی کنش توسط اجتماع جایگزین موزه ها در میدان اجتماعی و فرهنگی بوده که سبب ایجاد سرمایه های اقتصادی و اجتماعی، فرهنگی و نمادین خواهد شد.

کلیدواژه ها:

موزه ، جامعه شناسی ، سرمایه ، میدان ، کوید ۱۹