امکان سنجی استفاده از طرح اتوبوس پیاده مدرسه در مدارس ابتدایی دخترانه شهر تهرا ن (مطالعه موردی: منطقه ۲۰ شهر تهران)

ایمنی پایین تردد دانش آموزان، همگام با افزایش استفاده والدین از خودروی شخصی برای عزیمت به مدارس موجبگردیده تا تعداد دانشآموزانی که تمایل به پیاده روی دارند، روز به روز کاهش یافته و این گروه سنی در معرض افزایشوزن، چاقی مفرط، کاهش سطح آمادگی جسمانی و کاهش مهارتهای ارتباطی قرار گیرند. در این راستا، راهکارهایمتعددی همچون طرح اتوبوس پیاده مدرسه پیشنهاد شده است. در این پژوهش ، نویسندگان سعی نموده اند تا اقدام بهشناسایی متغییرهای موثر بر رفتار والدین در انتخاب طرح به عنوان روشی برای عزیمت دانش آموزان به مدرسه نمایند.از این رو، پس از طراحی پرسشنامه و گردآوری آن از دانشآموزان دختر مدارس ابتدایی منطقه ۲۰ ، مدل انتخابی بااستفاده از روش رجحان بیا نشده ، ساخته شده است. نتایج مطالعه نشان میدهد احتمال انتخاب طرح از والدینی کهکودکانشان به تنهایی و یا با دوستان به مدرسه عزیمت می کنند، بیشتر است. همچنین، در برخی خانوارها انتخاب طرحبستگی به تعداد افراد همراه کودکان، ترافیک منتهی به مدارس و نحوه ایمن سازی معابر پیرامونی مدارس دارد. لازم بهذکر است، با توجه به ریسکپذیری کم والدین پایه اول ابتدایی نسبت به خطرات احتمالی برای کودکان خود و عدمانتخاب طرح پیشنهادی، ضروری است تمهیدات دیگری برای ساماندهی تردد ایشان اندیشیده شود.

کلیدواژه ها:

امکانسنجی ، اتوبوس پیاده مدرسه ، مدل انتخاب ، ایمنی ، پرسشنامه