نگاهی دقیق تر به پدیده بی تمدنی سازمانی : شدت منبع و استراتژی های مقابله با آن

پژوهش حاضر با هدف تعیین میزان شدت بی تمدنی سازمانی ۲ از سوی همکار و از سوی سرپرست و همچنین با هدف تعیین استراتژی های مقابله با بی تمدنی سازمانی صورت گرفت . شرکت کنندگان شامل ۱۴۵ نفر کارکنان دادگاه عمومی و انقلاب شهرستان خرمآباد بودند که از میان آنها ۸۰ نفر به روش تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده در پژوهش حاضر شامل مقیاس ارتکاب بی تمدنی سازمانی و مقیاس روشهای مقابله با بی تمدنی سازمانی بودند. دادهها با استفاده از آزمون t نمونه های همبسته و تحلیل عاملی اکتشافی مورد آزمون قرار گرفت . تفاوت میانگین های گزارش شده در جدول توصیف آماری حاکی از آن است که بی تمدنی سازمانی از سوی مدیران بیشتر از بی تمدنی از سوی همکاران گزارش شده است . نتایج به دست آمده از تحلیل عامل برای رتبه بندی خرده مقیاسهای پرسشنامه مقابله با بی تمدنی سازمانی نشان می دهد که ده عامل از تحلیل پرسشنامه حاصل ، که تنها ۷ عامل از آنها دارای ارزش ویژه بالاتر از یک هستند که مجموع واریانس این ۷ عامل ۱۴,۷۶ از واریانس را تببین می کنند. از میان عوامل استخراج شده بیشترین قدرت واریانس مربوط به سبک مسئله محور (۵۰۶,۲۹) دومین عامل سبک منفعل (۳۵۳,۱۷) سومین عامل سبک اتکایی (۳۴۰,۷) چهارمین عامل سبک منفصل (۸۳۰,۶) پنجمین عامل سبک مختلط (۱۹۲,۶) ششمین عامل سبک پرخاشگر(۴۳۴,۴) و آخرین عامل با ارزش ویژه بالاتر از یک سبک خوشبین (۴۳۴,۴) گزارش شده است .

کلیدواژه ها:

سازمان ، بی تمدنی سازمانی ، استراتژی های مقابله با بی تمدنی