مقایسه سازی اجتماعی مادران با فرزند دختر عقب مانده ذهنی آموزش پذیر

مقدمه : در این تحقیق سازگاری اجتماعی مادران دختران عقب مانده ذهنی آموزش پذیر با سازگاری اجتماعی مادران دختران عادی مقایسه شده است. هدف از این مطالعه این بود که آیا حضور کودک عقب مانده ذهنی بر سازگاری اجتماعی مادران تاثیر منفی دارد یا نه ؟روش این پژوهش یک مطالعه مورد شاهدی از نوع تحلیلی است. نمونه های این تحقیق شامل ۸۰ نفر (۴۰) مادر دارای فرزند عقب مانده ذهنی) و (۴۰) مادر دارای فرزند عادی که در مدارس راهنمایی مشغول به تحصیل بودند است .در این مطالعه از مقیاس سازگاری اجتماعی ویزمن وپیکل (۱۹۷۴) استفاده شد. این مقیاس یک مصاحبه نیمه سازمان یافته است که سازگاری اجتماعی را در هفت نقش یا حوزه اصلی بررسی می کند. این نقشها شامل: سازگاری در ،شغل فعالیتهای اجتماعی و فوق برنامه، روابط خویشاوندی روابط زناشویی نقش ،والدینی روابط خانوادگی و وضعیت اقتصادی بود .یافته ها: نتایج نشان داد که بین سازگاری اجتماعی مادران دختران عقب مانده ذهنی با سازگاری اجتماعی مادران دختران عادی تفاوت معنی داری وجود دارد .(p < ۰/۰۰۱)آنالیز واریانس و همبستگی نشان داد که بین سازگاری اجتماعی مادران کاری اجتماعی مادران مانی دختران عقب مانده ذهنی با متغیرهای دموگرافیک سن کودک، سن مادر، میزان تحصیلات طول مدت ،ازدواج تعداد فرزندان و ترتیب تولد فرزند عقب مانده ذهنی ارتباط وجود نداشت.نتیجه گیری: با توجه به نتایج حاصله به نظر می رسد در مجموع مادران دارای دختر عقب مانده ذهنی نسبت به مادران دختران عادی سازگاری اجتماعی کمتری داشتند .

کلیدواژه ها:

سازگاری اجتماعی عقب مانده ذهنی ، خانواده