سنجش مطلوبیت ریز درآمدهای پایدار شهرداری با استفاده از مدل Topsis نمونه موردی شهر نورآباد

در حال حاضر منابع درآمد شهرداری به ۹ کد درآمد زیر تقسیم می شود که هرچند از سال ۱۳۷۶ تاکنون به ۷ کد درآمدی تقلیل یافته است، اما این تغییر تنها در دسته بندی آن بوده و در زیر کدهای درآمدی تغییر خاصی حاصل نگردیده است. در طی سالهای ۱۳۷۱ تا ۱۳۸۵ بیشترین سهم درآمد شهرداری را درآمد حاصل از عوارض ساختمان ها و اراضی که میانگین ۴۹ درصد داشته است. البته با توجه به سهم کمتر شهرداری های کوچک، این درصد حاصل شده است بر همین اساس یکی از مهمترین مسائل شهرداری ها چگونگی و نحوه ی تامین منابع مالی به منظور ارائه کالا و خدمات موردنیاز شهروندان است. بر همین اساس در این تحقیق سعی در شناسایی و اولویت بندی ریز درآمدهای پایدار شهر که همنظر کالبدی، اقتصادی، زیست محیطی و اجتماعی دارای مطلوبیت باشد. نوع تحقیق کاربردی و با توجه به ماهیت موضوع و اهداف تحقیق رویکرد حاکم بر فضای تحقیق «توصیفی- تحلیلی» است. جامعه آماری این پژوهش ۱۵ نفر از کارشناسان شهرداری نورآباد است و از کارشناسان مربوطه خواستهشده تا به ریز کدهای درآمدی شهرداری بر اساس چهار شخص مطلوبیت اقتصادی، اجتماعی، زیست محیطی و کالبدی بر اساس طیف لیکرت پاسخ دهند. روش تجزیه و تحلیل داده ها نیز از و روش چند معیاره TOPSIS استفاده شده است نتایج تحقیق بیانگر این است از بین ۷۶ کد ریز درآمد شهرداری عوارض بر تفکیک اراضی و ساختمانی، عوارض بر معاملات غیرمنقول و کمک بلاعوض عمرانی دولت در رتبه اول و برابر هستند فروش اموال غیرمنقول در رتبه بعدی و درآمد حاصل از فروش محصولات کارخانه ها آسفالت و تجهیز شهرداری به ماشین آلات هم میتوانند گزینه سوم برای کسب درامدهای پایدار شهری در نورآباد باشد همچنین جریمه قطع درختان شهری و غرامت ها، عوارض بر قراردادها، درآمد حاصل از آگهی های تجاری، عوارض تلفن همراه و ثابت، عوارض گذرنامه، اعتبارات عمرانی از محل دوازده در هزار گمرکی (کد ۵۰۱۰۰۵) و اعتبارات عمرانی از محل دوازده در هزار گمرکی (کد ۵۰۱۰۰۶) به ترتیب دارای کم اهمیت ترین منابع درآمدی هستند.

کلیدواژه ها:

ریز درآمد شهرداری ، درآمد پایدار مدل Topsis ، شهرداری نورآباد