نقش مدیریت بحران در راستای کاهش سوانح و آسیب های طبیعی در بافت فرسوده شهر بندر عباس از دیدگاه جامعه شناسی شهری

سوانح طبیعی چالشی اساسی در دست­یابی به تاب­آوری شهری، توسعه پایدار و نیازمند مدیریت بحران است. مدیریت بحران فرآیندی برای پیشگیری از بحران و یا به حداقل رساندن اثرات آن به هنگام وقوع می­باشد. یکی از شهرهای ایران که با مشکل حوادث طبیعی درگیر است، شهر بندرعباس است. هدف اصلی تحقیق حاضر، مدیریت بحران در راستای کاهش سوانح و آسیب­های طبیعی در بافت فرسوده شهر بندرعباس از دیدگاه جامعه­شناسی شهری می­باشد. این پژوهش بر اساس ماهیت تحقیق، کاربردی بود. روش پژوهش، اسنادی- کتابخانه­ای و شیوه تحلیل به صورت توصیفی انجام گرفت. بر اساس نتایج به دست آمده،  موقعیت مناسب این شهر نسبت به خط ساحلی و در حال انجام بودن مطالعات طرح­های بازآفرینی از جمله فرصت­های موجود در شهر بندرعباس می­باشد. در بافت­های حاشیه­ای و فرسوده شهری، کمبود امکانات مناسب، اجرایی نبودن شورای اداری در سطح کلان محلات، علنی و شفاف نبودن مراحل اجرایی طرح­های تهیه شده برای شهروندان و پایین بودن سطح بهداشت و کمبود امکانات خدماتی، تهدیدهای مهم برای وقوع سوانح و آسیب­های طبیعی شهر بندر عباس به شمار می­روند.

کلیدواژه ها:

مدیریت بحران ، بافت فرسوده ، آسیب پذیری ، شهر بندر عباس