پذیرش اجتماعی و رابطهی آن با ویژگیهای شخصیت در بین کودکان وتاثیر آن بر رشد تحصیلی آنها

هر پدر و مادری خواهان داشتن فرزندی با استعدادهای درخشان مستقل و درعین حال انعطاف پذیر است و از اینکه نحوه تربیت آنان نتواند در شکل دهی موثر و مفید به شخصیت این فرزندان اثرگذار باشد، ابراز نگرانی میکند برخی از روانپزشکان معتقدند که اگرچه ویژگیهای زیستی افراد نقش بسزایی در شکل دهی شخصیت آنان ایفا میکنند لیکن بسیاری از والدین قادرند طبیعت فرد را تربیت نمایند. در دنیای امروز همه ما به نوعی با مشکلات مختلفی روبرو هستیم، مشکلاتی که گاهی نشات گرفته از رفتار خودمان است؛ مثلا افرادی که زیاد عصبانی میشوند یا نمیتوانند به درستی با دیگران ارتباط برقرار کنند گاهی مجبور میشوند در دایره بسته خود بمانند و به سختی مشکلاتشان را حل کنند اما نکته اینجاست که بسیاری از مشکلات و خصوصیات رفتاری ما به زمان کودکی مان بر میگردد و حتی در ضمیر ناخودآگاهمان نیز ضبط می.شود فرد در خلال اجتماعی شدن هویت یا من اجتماعی خود را مییابد و شناخت لازم برای ایفای نقشهای اجتماعی را یاد می گیرد ، این روند بسیار گسترده و پیچیده که در طول زندگی فرد تداوم می یابد شامل آموزش زبان ، باورها و نگرشها و ارزشهای جامعه میباشد و با فراگیری رفتارهای متناسب با هنجارهای پذیرفته شده جامعه منجر میگردد بنیادی ترین بخش جامعه پذیری در دوران کودکی رخ می دهد ،اما این روند در سراسر عمر آدمی ادامه می یابد هیچ بحثی از پذیرش اجتماعی نیست که اهمییت سرشت و پرورش را در رشد جسمانی ، عقلانی، اجتماعی و شخصیتی نادیده گرفته باشد.

کلیدواژه ها:

پذیریش اجتماعی ، شخصیت ، کودکان