بررسی رابطه میان مدیریت استرس با تاب آوری و امید به زندگی در معلمان زن

زنان که نزدیک به نیمی از جمعیت جهان هستند با به شمار آوردن فعالیت های بی مزد در خانه ۵۵ درصد همه کار جهان را انجاممی دهند. پژوهشگران باور دارند زنان بیشتر بر پایه شرایط اقتصادی، اجتماعی و در اختیار داشتن منابع مالی و مادی، خانه داری یااشتغال بیرون از خانه را گزینش می کنند. که بعضی از مولفه های روانشناسی می تواند بر روی این جامعه آماری کار شود. هدف ازپژوهش حاضر بررسی رابطه میان مدیریت استرس با تاب آوری و امید به زندگی در معلمان زن می باشد. روش مورد استفاده در اینپژوهش بر حسب هدف کاربردی و از نظر گردآوری داده ها توصیفی و از نوع همبستگی بود. در این پژوهش جامعه آماری شاملمعلمان زن می باشد و از این میان با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس به اندازه ۱۵ نفر انتخاب شدند. به منظور گردآوریاطلاعات از سه پرسشنامه استاندارد تاب آوری کونور و دیویدسون (۲۰۰۳)، امید به زندگی اشنایدر، هاریس، اندرسون، هولران، ایرونیکو همکاران (۱۹۹۱) و مدیریت استرس کوبین و همکاران (۱۹۹۰) استفاده شد. از این پژوهش می توان نتیجه گرفت با افزایشمدیریت استرس در معلمان زن میزان تاب آوری به همان میزان افزایش می یابد و بالعکس. و با افزایش مدیریت استرس در معلمانزن میزان امید به زندگی به همان میزان افزایش می یابد و بالعکس.

کلیدواژه ها:

مدیریت استرس ، تاب آوری ، امید به زندگی ، معلمان زن