تاثیر شایستگی های اجتماعی- عاطفی بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان با نقش میانجی کیفیت آموزش مدارس

هدف از پژوهش حاضر، تعیین تاثیر شایستگی های اجتماعی- عاطفی بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان با نقش میانجی کیفیت آموزش مدارس بود. پژوهش حاضر از حیث هدف، کاربردی و از حیث روش، توصیفی- همبستگی می باشد. جامعه مورد مطالعه، تعداد ۱۴۸۱ نفر از دانش آموزان دختر و ۱۶۴۷ نفر از دانش آموزان پسر متوسطه دوم شهرستان محمودآباد بودند که براساس جدول مورگان نمونه‎ای برابر ۳۴۳ نفر به صورت تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه شایستگی های اجتماعی- عاطفی گیاهی (۱۳۹۱)، کیفیت آموزش مدارس موسوی و همکاران (۱۳۹۶) و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان فام و تیلور (۱۹۹۴) بود که روایی (صوری و محتوایی) و پایایی پرسشنامه ها حاکی از روایی و پایایی مناسب ابزار اندازه گیری بود. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون معادلات ساختاری و تحلیل عاملی با استفاده از نرم افزار〖spss۲۶ و pls۳ استفاده شد. نتایج حاکی از آن بود که شایستگی های اجتماعی- عاطفی بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان با نقش میانجی کیفیت آموزش مدارس تاثیر مثبت و معنادار دارد.

کلیدواژه ها:

شایستگی های اجتماعی- عاطفی ، پیشرفت تحصیلی ، کیفیت آموزش مدارس