اثربخشی طرحواره درمانی گروهی بر کاهش ذهنیت کودک آسیب پذیر در زنان با سابقه روابط فرازناشویی

هدف: پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی طرحواره درمانی گروهی بر کاهش ذهنیت کودک آسیب پذیر در زنان با سابقه خیانت همسر انجام شده است. روش: روش نمونه گیری پژوهش حاضر از نوع نمونه گیری در دسترس بوده که از بین مراجعینی که رضایت نامه اخلاقی پر کردند و دارای شرایط شرکت در پژوهش بودند ۲۴ نفر انتخاب شدند که به صورت تصادفی در یک گروه آزمایش ۱۲) نفر) و یک گروه کنترل ۱۲) نفر) جایگزین شدند. هر دو گروه در ۳ مرحله پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری پرسشنامه ذهنیت طرحوارهای یانگ را پاسخ دادند. سپس مداخله ای براساس طرحواره درمانی گروهی یانگ به مدت ۱۰ جلسه دوساعته هفته ای ۱ جلسه با هرکدام از افرادی که در گروه آزمایش قرار دارشتند به صورت گروهی انجام گرفت ولی گروه گواه هیچ نوع مداخله ای دریافت نکرد. برای تفسیر و نمره گزاری در سطح توصیفی با استفاده از آماره های میانگین و انحراف استاندارد و در سطح استنباطی از آزمون تحلیل کوواریانس یک متغیره و چند متغیره از نرم افزار آماری SPSS-۲۴ استفاده شد.

کلیدواژه ها:

طرحواره درمانی گروهی ، ذهنیت کودک آسیب پذیر ، خیانت