کنترل بیولوژیک بیماری بلاست برنج با استفاده از جدایه های بومی Trichoderma در استان مازندران
سال انتشار: 1393
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 279
فایل این مقاله در 15 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
این مقاله در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JBIOCO-2-1_001
تاریخ نمایه سازی: 14 دی 1401
چکیده مقاله:
بیماری بلاست (Blast) با عامل Magnaporthe oryzae مهمترین بیماری برنج در جهان میباشد. استفاده از سموم شیمیایی اگر چه باعث کنترل بیماری میگردند، اما آسیبهای جدی متوجه انسان و محیط زیست میکنند. امروزه کنترل بیولوژیک بیماریهای گیاهی به عنوان یک روش جایگزین و بیخطر، مورد توجه و تاکید ویژهای قرار گرفته است. در این تحقیق، نمونه برداری از خاک شالیزار و اندامهای هوایی برنج در مناطق مختلف استان مازندران انجام شد و جدایههای Trichoderma با استفاده از محیط کشت انتخابی McFadden & Sutton’s RB-S-F جداسازی و خالص شدند. ۸۹ جدایه تریکودرما با روشهای مختلف آزمایشگاهی علیه M. oryzae غربال شدند. در روش کشت متقابل، بیش از ۹۰% جدایههای تریکودرما، موجب بازدارندگی رشد پرگنه ی قارچ بیمارگر گردیدند. نتایج آزمایش هیپرپارازیتیسم نشان داد که هیفهای تریکودرما به دور هیفهای قارچ بیمارگر هیچ پیچشی نداشتند اما در بعضی موارد، جدا شدن هیفهای بیمارگر از محل دیواره ی عرضی مشاهده شد. در بررسی تاثیر متابولیتهای فرار، جدایههای تریکودرمای RP۳-۴ و RP۳-۲ بیشترین کاهش رشد بیمارگر را به میزان ۶/۶۶% سبب شدند. عصاره ی کشت جدایهی RP۷-۱ در نسبت ۲۰% تا ۷۴/۹۳% و در نسبت ۵% تا ۶۲/۹۰% باعث کاهش رشد بیمارگر شد. براساس نتایج مطالعات آزمایشگاهی، تعداد ۱۶ جدایه تریکودرما برای بررسی اثر آنها در کنترل بیماری بلاست در گلخانه انتخاب شدند. مطابق نتایج به دست آمده از آزمونهای گلخانهای، جدایههای RP۱-۶ و RP۴-۲ به ترتیب با ۱۰۰% و ۹۹% کنترل بیماری، موثرترین جدایههای تریکودرما در کاهش شدت بیماری بلاست بودند. پس از این جدایه ها،RP۶-۱ T. harzianum و RS۷-۶ T. virens به ترتیب با ۹۸% و ۹۷% درصد کاهش بیماری با قارچ کش شیمیایی (کارپروپامید) در یک گروه آماری قرار گرفتند. براساس نتایج ارزیابی جمعیت جدایه های مختلف تریکودرما در پایان بررسی گلخانه ای، میزان جمعیت جدایه ها نسبت به جمعیت اولیه متغیر بوده است. جدایه هایRP۱-۶ T. harzianum وT. atroviride RS۴-۱، به ترتیب بیش ترین افزایش و کاهش جمعیت را نسبت به جمعیت اولیه به کار رفته در گلخانه نشان دادند. ارتباطی بین دینامیک جمعیت و کنترل بیماری مشاهده نگردید. همچنین، نتایج شناسایی ۱۶ جدایه ی تریکودرمای انتخابی با روش های مورفولوژیکی و مولکولی نشان داد که ۱۴، ۱ و ۱ جدایه به ترتیب متعلق به گونه های T. harzianum، T. virens و T. atroviride بودند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
لاله جوادی
گروه بیماری شناسی گیاهی
شهرام نعیمی
موسسه تحقیقات گیاه پزشکی
سعید رضایی
گروه بیماری شناسی گیاهی
وحید خسروی
موسسه تحقیقات برنج کشور
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :