ساماندهی اقتصادی وجوهات شرعی در ولایت غزنی با استفاده از تکنیک AHP

مهم ترین عامل بی ثباتی اجتماعی و خانوادگی در ولایت غزنی ناشی از فقر و بی­کاری است که با ساماندهی وجوهات شرعی به ویژه زکات و خمس در فعالیت های اقتصادی،  بخش زیادی از چالش های اجتماعی به خصوص فقر و بیکاری را می توان کاهش داد. پژوهش حاضر پس از ارزیابی وجوهات شرعی، به بررسی دو مدل تخصیص وجوهات شرعی باشاخص های کاهش نابرابری، افزایش بهره وری، فقر زدایی و اشتغالزایی می پردازد. روش مورد استفاده در این تحقیق، روش میدانی است که با نظر سنجی از نخبگان اعم از اساتید، دانشجویان و امامان مساجد از میان شاخص های طرح شده در پرسشنامه، به گزینش و وزن دهی شاخص های فوق پرداخته اند. با استفاده از تکنیک AHP (تحلیل سلسله مراتبی)، مدل­های طرح شده در این تحقیق رتبه بندی شده است که تحقق تخصیص وجوهات شرعی در فعالیت های تولیدی و خدماتی به عنوان مدل برتر برگزیده می شود؛ زیرا اولا، روش موجود در تخصیص وجوهات در ولایت غزنی نه تنها منجر به فقرزدایی نشده است؛ بلکه به دلیل پراکندگی منابع دچار افت بهره­وری شده است. ثانیا، سرمایه­گذاری وجوهات شرعی در فعالیت های اقتصادی به هدف کاهش فقر و بیکاری با روح تشریع وجوهات شرعی سازگارتر است.

کلیدواژه ها:

تخصیص ، وجوهات شرعی ، ساماندهی اقتصادی ، ولایت غزنی ، تکنیک AHP