قایسه هوش معنوی و هوش هیجانی در معلمان ورزشکار و غیر ورزشکار شهر تهران

در این تحقیق هوش معنوی و هیجانی در معلمان ورزشکار و غیر ورزشکار شهر تهران مورد مقایسه قرار می گیرد. تحقیق حاضر از نوع توصیفی - پیمایشی است. جامعه پژوهش حاضر شامل معلمان مرد ورزشکار و غیر ورزشکار شهر تهران با دامنه سنی ۳۰ تا ۵۵ سال می باشند که در دو گروه ۱۰۰ نفری قرار گرفتند. روش نمونه گیری از نوع طبقه ای و تصادفی بود. بدین ترتیب که ابتدا از میان نوزده منطقه شهر تهران، مناطق ۱ (شمال)، ۱۳ (شرق)، ۵ (غرب) ، ۱۹ (جنوب) و ۱۰ (مرکز) به صورت طبقه بندی نسبی انتخاب شدند. سپس از هر منطقه تعداد ۴ مدرسه به صورت تصادفی انتخاب شدند و در مرحله آخر از هر مدرسه تعداد ۱۰ نفر معلم با توجه به ورزشکار بودن یا نبودن (که از طریق پرسشنامه اطلاعات فردی مشخص می شد) به صورت در دسترس انتخاب شدند و در دو گروه معلمان ورزشکار (۱۰۰ نفر) و معلمان غیر ورزشکار (۱۰۰ نفر) قرار گرفتند. ابزار جمع آوری اطلاعات شامل پرسشنامه هوش هیجانی بار - ان ۱۹۷۷ و مقیاس خود گزارشی هوش معنوی کینگ King با ضریب الفای کرونباخ ۹۵% و پایایی از طریق تصنیف ۸۴% بود. برای تعیین نرمال بودن داده ها از آزمون K-S و به منظور تجزیه و تحلیل آماری علاوه بر آمار توصیفی از آزمون آماری t مستقل به منظور مقایسه نمره کلی هوش معنوی و هیجانی وهمچنین خرده مقیاس های هوش هیجانی در دو گروه معلمان ورزشکار و غیر ورزشکار استفاده شد. نتایج مربوط به آزمون t مستقل نشان داد که بین هوش معنوی و هیجانی معلمان ورزشکار و غیر ورزشکار تفاوت معناداری مشاهده شد. P<۰/۰۰۱ لذا معلمان ورزشکار از شرایط بهتری در هر دو عامل هوش معنوی و هوش هیجانی برخوردار بودند با توجه به اینکه انجام فعالیت های ورزشی با نتایج مطلوبی در مقادیر هوش هیجانی و معنوی معلمان ورزشکار همراه بوده است. همچنین نتایج این تحقیق در راستای یافته های اصلانخانی و همکاران ۱۳۸۸ می باشد، لذا پیشنهاد می شود که به منظور ارتقای میزان فعالیت جسمانی در معلمان برنامه هایی اتخاذ گردد و سازمان های مسئول امکانات و تجهیزات بیشتری را در راستای بهبود شرایط جسمانی و روانی این قشر از اعضای جامعه فراهم نمایند.

کلیدواژه ها:

هوش معنوی ، هوش هیجانی ، معلمان ورزشکار ، معلمان غیر ورزشکار