بررسی رابطه خودکارآمدی و سبک مدیریت کلاس با نقش میانجی صلاحیت فردی در بین آموزگاران دوره دوم ابتدایی آموزش و پرورش ناحیه ۱ مشهد

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه خودکارآمدی و سبک مدیریت کلاس با نقش میانجی صلاحیت فردی در بین آموزگاران دوره دوم ابتدایی آموزش و پرورش ناحیه ۱ مشهد می باشد. تحقیق حاضر در دسته پژوهش های توصیفی و همبستگی و از حیث هدف در زمره تحقیقات کاربردی قرار می گیرد. جامعه آماری در این پژوهش کلیه آموزگاران دوره دوم ابتدایی در اداره آموزش و پرورش ناحیه ۱ می باشند که تعداد آنها حدود ۳۰۰۰ نفر می باشد. نمونه نیز شامل تعداد ۳۴۱ نفر می باشد که به روش نمونه گیری در دسترس انجام شده است . لازم به ذکر است نمونه گیری نیز براساس جدول مورگان صورت گرفته است . در انجام این تحقیق از دو روش بررسی کتابخانه ای و بررسی میدانی استفاده خواهد شد. در این پژوهش از پرسشنامه صلاحیت های حرفه ای معلمان (محقق ساخته )، خودکار آمدی عمومی شرر، سبک مدیریت کلاس درس(یزدی و همکاران؛۱۳۸۷) استفاده گردیده است . در تحقیق حاضر با استفاده از نرم افزارهای SPSS وLISREL از دو نوع آمار توصیفی و استنباطی (معادلات ساختاری ) برای تحلیل دادهها استفاده شده است . در این پژوهش اینگونه نتیجه می گردد که بین خودکارامدی و سبک مدیریت کلاس رابطه برقرار است . همچنین بین خودکارآمدی و صلاحیت فردی رابطه برقرار است . بین صلاحیت فردی و سبک مدیریت کلاس رابطه برقرار است .