اوفوابالعقود در فقه عامه و خاصه

سال انتشار: 1398
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 285

متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_PSLJ-5-1_015

تاریخ نمایه سازی: 9 آبان 1401

چکیده مقاله:

در این مقاله ابتدا به معنای لغوی وفی و عقود پرداخته می شود. و بعد به معنای اصطلاحی در فقه عامه و خاصه پرداخته می شود. اوفو از ریشه وفی به معنای دادن و گرفتن حق است و عقود جمع کلمه عقد است به معنی پیمان. و تاکید آن بیشتر از عهد است. علامه طباطبایی می فرمایند: عقد به معنای گره زدن و بستن چیزی است به چیز دیگر، بستن به نوعی که به خودی خود از یکدیگر جدا نشوند، مثل بستن و گره زدن یک طناب و یک ریسمان به طناب و ریسمانی مثل خودش و لازمه گره خوردن این است که هر یک ملازم دیگری باشد، و از آن جدا نباشد. بعد از بیان معنا مصادیق عقد آورده می شود. و با بررسی فقه عامه و خاصه به یک نتیجه کلی می رسد.

کلیدواژه ها:

نویسندگان

حمیده رنجبر

کارشناس ارشد مدرسی معارف اسلامی گرایش اخلاق در دانشکده معارف و اندیشه اسلامی دانشگاه تهران- سطح ۳ (معادل کارشناسی ارشد) رشته فقه و اصول حوزه علمیه قبا- استادیار فقه و اصول حوزه علمیه فاطمه الزهرا (س)