تاثیر وضعیت بالیدگی جسمانی بر سواد جسمانی دانش آموزان شهر در دوران کرونا ویروس

هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر وضعیت بالیدگی جسمانی بر سواد جسمانی دانش آموزان شهر تهران در دوران کرونا ویروس بود. شرکت کننده های پژوهش ۲۱۰ دانش آموز ( ۱۵۰دختر و ۶۰ پسر) از دو مدرسه ابتدایی شهر تهران به صورت نمونه گیری تصادفی در نیمه دوم سال تحصیلی ۱۴۰۱-۱۴۰۰ انتخاب شدند. روش تحقیق پژوهش حاضر توصیفی، و طرح تحقیق مقطعی بود. و جهت برآورد درصد قامت بزرگسالی، شاخص بالیدگی جسمانی مورد استفاده قرار گرفت، قامت و وزن بدن، و آزمون ارزیابی سواد جسمانی کانادا -نسخه دوم (CAPL-۲) (شامل مولفه های دانش و درک، انگیزش و اعتماد به نفس، شایستگی جسمانی و رفتار روزانه) اندازه گیری و ارزیابی شدند. و به منظور بررسی تاثیر بالیدگی جسمانی بر سواد جسمانی کودکان از آزمون آنالیز واریانس (ANOVA) استفاده گردید. با توجه به یافته های پژوهش حاضر بالیدگی جسمانی بر سواد جسمانی کودکان اثر معنی دار (p< ۰/۰۵) دارد. بنابراین، بالیدگی جسمانی دارای ارتباط معناداری با نمره سواد جسمانی می باشد و در پیش بینی سواد جسمانی موثر می باشد.

کلیدواژه ها:

سوادجسمانی ، کودکان ، بالیدگی جسمانی ، کرونا ویروس.