اثر رهن ثالث بین مالک و مدیون اصلی
محل انتشار: دومین کنفرانس ملی حقوق، فقه و فرهنگ
سال انتشار: 1401
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 392
فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
LAWJC02_646
تاریخ نمایه سازی: 14 شهریور 1401
چکیده مقاله:
با توجه به ماده ۷۷۱ قانون مدنی در بیان مفهوم رهن و اینکه ظاهرا شرط تحقق این ماده این می باشد که رهن دهنده باید شخص مدیون باشد. این مسئله پیشمی آید که اگر مدیون مالی برای وثیقه دادن نداشته باشد و برای اخذ وام یا ایجاد تعهد چاره ای جز دادن وثیقه نباشد. آیا همانند ضمان شخص ثالث می توانددین مدیون را به عهده گیرد و مال خود را وثیقه دین دیگری قرار دهد یا نه؟ اگر جواب مثبت باشد آیا این عمل رهن محسوب می شود یا عمل حقوقی دیگریاست؟ آنچه مسلم است این است که هم از نظر فقهی و هم از نظر حقوقی، رهن ثالث دارای اعتبار بوده یک عمل حقوقی صحیح تلقی می گردد، اما آنچه دررهن ثالث ممکن است بحث بیشتری را دنبال داشته باشد، ماهیت، آثار و احکام آن است
نویسندگان
علی جمال زاه
دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق خصوصی، موسسه آموزش عالی احرار رشت