کمربند سبز در یک شهر فشرده : منطقه ای برای حفاظت یا برای گذار؟

سال انتشار: 1391
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 38

فایل این مقاله در 25 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_SHNG-12-56_004

تاریخ نمایه سازی: 30 مرداد 1401

چکیده مقاله:

این مقاله به سنجش، ارزیابی ع ملکرد و اجرای طرح کمربند سبز درشهر فشرده هنگ کنگ که با کمبود زمین مواجه است. می پردازد. کمربند سبز هنگ کنگ بیش از ۲۵ درصد از کل زمین های تحت پوشش طرح قانونی منطقه بندی کاربری زمین را شامل می شود. سیاست برنامه ریزی این کمربند سبز، پیش فرضی قوی را آشکار می سازد که در تقابل با توسعه در این نقطه از کاربری (کمربند سبز) است. این پژوهش براساس مطالعات تاریخی، آزمون مقطعی از ۱۰۹ طرح قانونی منطقه بندی و تحلیل های کمی از ۱۲۳۰ مورد نمونه کاربردی در برنامه ریزی، قصد دارد این مورد را بررسی کند که آیا کمربند سبز در حقیقت به عنوان یک منطقه عاری از ساخت وساز برای اهدافی چون گسترش چشم انداز و محافظت از محدوده های پیرامونی شهر تلقی می گردد. نتیجه مطالعه این است که نیات برنامه ریزی واقعی در کمربند سبز ماهیتی منعطف و ابهام برانگیز دارد. علاوه بر این، کمربند سبز در شهر هنگ کنگ یک منطقه گذار است نه منطقه ای برای حفاظت. کلید واژگان: کاربری زمین برنامه ریزی ش هری» منطقه بندی» تصمیم گیری» هنگ کنگ» بوسین تانگ. سی بو وای ونگ. آنتون کینگ واه لی ۱. مقدمه طرح کمربند سبز انگاره ای از برنامه ریزی عمومی کاربری زمین است. اساس و بنیان این انگاره به ایده ابنزر هاوارد" در اوایل سده بیستم برمی گردد. زمانی که مفهوم باغ شهرها در شهر لندن ۹ گسترش پراکنده این شهر ر مطرح کرد (