بررسی مدیریت آموزش درس زیست شناسی به روش تفکر استقرایی بر میزان یادگیری دانش آموزان پسر پایه سوم متوسطه شهر رومشکان

در این پژوهش سعی شد به بررسی مدیریت آموزش درس زیست‎شناسی به روش تفکر استقرایی بر میزان یادگیری دانش آموزان پسر پایه سوم متوسطه شهر رومشکان پرداخته شود. طرحی که به کار گرفته شد از نوع آزمایشی (چهار گروهی سولومون) بود. جامعه آماری این پژوهش کلیه دانش آموزان پسر پایه سوم مقطع متوسطه دبیرستان‎های روزانه و دولتی شهر رومشکان و روش ‎نمونه‎گیری از نوع خوشه‎ای است. در این طرح از پرسشنامه محقق ساخته پیشرفت تحصیلی ۳۰ سوالی از نوع چهار گزینه‎ای (با روایی محتوایی) استفاده شد که ۱۰ سوال اول آزمون را یادآوری (میزان یادگیری و ۲۰ سوال بعد آزمون پیشرفت تحصیلی را فهمیدن و کاربستن (عمق یادگیری) اندازه‎گیری می‎‎کرد. در طرح آزمایشی ۶۰ نفر از دانش آموزان به صورت تصادفی در چهار گروه (دو گروه کنترل و دو گروه آزمایشی) ۱۵ نفری قرار گرفتند. در ابتدا از آزمودنی ها با استفاده از آزمون محقق ساخته پیشرفت تحصیلی پیش آزمون به عمل آمد. طرح آزمایشی طی ۷ جلسه اجرا شد و پس از اتمام جلسات آموزشی از هر چهار گروه پس آزمون ( آزمون محقق ساخته پیشرفت تحصیلی) گرفته شد. از تجزیه و تحلیل واریانس چند متغیره (انووا) جهت تجزیه و تحلیل داده ها استفاده شد. نتایج نشان داد آموزش به روش تفکر استقرایی بر میزان یادگیری (سطح یادآوری) دانش آموزان معناثر معنی‎داری داشته است. ولی به کارگیری این روش تدریس بر عمق یادگیری (سطوح فهمیدن و کاربستن) معنا دار نشد. به طور کلی ‎می‎توان گفت که روش تدریس تفکر استقرایی میزان یادگیری دانش‎آموزان را در درس زیست‎شناسی بالا برده ولی نتوانسته بر عمق یادگیری آنان موثر باشد.

کلیدواژه ها:

مدیریت ، زیست شناسی ، تفکر استقرایی