مبانی فقهی، حقوقی ارث نوه های یتیم (نقدی بر ماده ۹۱۱ قانون مدنی)

بنا بر نص صریح ماده ۹۱۰ قانون مدنی، در صورتی که پدر زودتر از پدربزرگ بمیرد وارثان وی (نوه ها) از میراث پدربزرگ محروماند؛ اما به به نظر میرسد این ماده در تعارض با اطلاق آیات قرآن باشد و اینکه فرزندان فرزند (نوه ها) حقیقتا اولاد انسان هستند و کسی هم نمی تواند به مخالفت با این ادله قطعی بپردازد، مگر اینکه دلایلی محکمتر آورده شود که سبب ایجاد علم گردد. از این رو با توجه به دعوت قرآن به قیام همگانی، در برپا داشتن قسط در زندگی یتیمان، وظیفه حاکم جامعه اسلامی است که نظام اقتصادی را بر اساس عدل و متناسب با سفارش قرآن در زندگی یتیمان اجرا کند. در این مقاله نگارنده به صحت و سقم مبانی فقهی ارث نوه ای یتیم پرداخته است و لذا نوع تحقیق، توصیفی مقرون به تحلیل اسناد (آیات، روایات و مواد قانون مدنی) است. ثمره این پژوهش می تواند در بازنگری و اصلاح قوانین مدنی مربوط به حقوق نوه های یتیم مورد استفاده واقع شود.

کلیدواژه ها:

فرزندان فرزندان ، یتیمان ، قانون مدنی ، قرآن ، عدالت