پیش بینی فرسودگی تحصیلی براساس وابستگی به شبکه های مجازی و یادگیری الکترونیکی در دانش آموزان دبیرستانی شهر شیراز

پژوهش حاضر با هدف پیش بینی فرسودگی تحصیلی بر اساس وابستگی به شبکه های مجازی و یادگیری الکترونیکی در نوجوانا نشهر شیراز انجام گرفت. روش تحقیق این پژوهش از نوع توصیفی- همبستگی است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزانمقطع دبیرستانی شهر شیراز بودند که از بین آنها تعداد ۱۲۶ دانش آموز دبیرستانی ) ۵۴ دختر و ۷۲ پسر( با استفاده از روش نمونهبرداری در دسترس استفاده شد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه فرسودگی تحصیلی )برسو و همکاران، ۲۰۰۷ (، پرسشنامه وابستگیبه شبکه های مجازی )صادق زاده و همکاران، ۱۳۹۷ ( و پرسشنامه استاندارد آمادگی یادگیری الکترونیکی )واتکینز، ۲۰۰۴ ( می باشند.نتایج رگرسیون چندگانه به شیوه همزمان نشان داد که گفتگوهای گروهی /اینترنتی ومسائل مهم جهت موفقیت در یادگیریالکترونیکی پیش بینی کننده های منفی و اعتیاد به شبکه های اجتماعی مجازی پیش بینی کننده منفی برای نمره کل فرسودگیتحصیلی هستند. در ابعاد فرسودگی تحصیلی ۱- خستگی تحصیلی : گفتگوهای گروهی/اینترنتی پیش بینی کننده مثبت و معنادار واعتیاد به شبکه های اجتماعی مجازی پیش بینی کننده های منفی و معنی داری برای خستگی تحصیلی هستند. ۲- بی علاقگی:مسائل مهم جهت موفقیت در یادگیری الکترو نیکی و اعتیاد به شبکه های اجتماعی مجازی پیش بینی کننده های منفی و معنا داری برای بی علاقگی هستند. ۳ - نا کارآمدی : گفتگوهای گروهی/اینترنتی پیش بینی کننده مثبت و معنادار ومسائل مهم جهت موفقیتدر یادگیری الکترونیکی و اعتیاد به شبکه های اجتماعی مجازی پیش بینی کننده های منفی و معنا داری برای ناکارآمدی هستند

کلیدواژه ها:

فرسودگی تحصیلی ، وابستگی به شبکه های مجازی ، یادگیری الکترونیکی.