اثربخشی زوج درمانی به شیوه خودتنظیمی بر کیفیت زندگی زناشویی و خوشبینی زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره
محل انتشار: نخستین کنفرانس ملی مطالعات روانشناسی سلامت روان
سال انتشار: 1401
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 336
فایل این مقاله در 20 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
MHPS01_034
تاریخ نمایه سازی: 9 مرداد 1401
چکیده مقاله:
هدف این پژوهش، بررسی اثربخشی زوجدرمانی کوتاه مدت به شیوه خودتنظیمی بر کیفیت زندگی زناشویی و خوشبینی زوجین بود. طرح پژوهش حاضر نیمه تجربی از نوع پیش آزمون، پس آزمون با گروه کنترل، است. جامعه آماری این پژوهش شامل تمام زوجین مراجعه کننده به ۳ مرکز مشاوره شهر تبریز در نیمه دوم سال ۱۳۹۹ بود که به روش نمونه گیری در دسترس نمونه به تعداد ۳۰ زوج انتخاب و به صورت گمارش تصادفی در دو گروه آزمایش ۱۵( زوج( و کنترل ۱۵( زوج( جایگزین شدند. از هر دو گروه قبل از انجام مداخله پیش آزمون )پرسشنامه کیفیت زندگی زناشویی گلمبوک و همکاران و پرسشنامه خوشبینی پیترسون( بعمل آمد همچنین بعد از ارائه مداخلات روانشناختی از هر دو گروه پس آزمون بعمل آمد، گروه آزمایش تحت زوجدرمانی به شیوه خودتنظیمی قرار گرفتند در حالی که گروه کنترل هیچگونه درمانی را دریافت نکردند.یافته های پژوهش: نتایج نشان داد که زوجدرمانی به شیوه خودتنظیمی، کیفیت زندگی زناشویی و خو شبینی زوجین را به طورمعناداری بهبود بخشیده استp=۰/۰۰۱ نتیجه گیری: به طور کلی نتایج این پژوهش نشان داد که زوج درمانی به شیوه خودتنظیمی میتواند به عنوان یک برنامه درمانی مفیددر افزایش کیفیت زندگی زناشویی، خوشبینی زوجین به کار رود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
رسول برقی
کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی ، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه آزاد واحد علوم تحقیقات، تبریز، ایران
عسگر حاتم پور
دانشجوی کارشناسی ارشد ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور، تبریز، ایرا ن
حسین پورعلی
دانشجوی کارشناسی علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تبریز، ایران
فاطمه سادات اکرامی
دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی دانشگاه آزاد بجنور د،ایرا ن