سرشت ولایت در منظومه فکری علامه طباطبایی: با تاکید بر رساله الولایه

سال انتشار: 1400
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 535

فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

HCWCONF01_007

تاریخ نمایه سازی: 1 مرداد 1401

چکیده مقاله:

موضوع این مقاله، سرشت ولایت در منظومه فکری علامه طباطبایی است. ولایت یکی از مسائل مهم در اندیشه اسلامی و به نحو خاص اندیشه شیعی است که برخی اندیشمندان با رویکردهای مختلف کلامی، فلسفی، عرفانی و تفسیری درباره آن سخن گفتهاند. علامه با اشراف به هریک از رویکردهای مذکور به تحلیل و تبیین این موضوع پرداخته است. اهمیت این مساله در منظومه فکری تا بدانجاست که علاوه بر آثار مختلف همچون المیزان، رساله ای مستقل نیز در این خصوص نگارش کرده است. از منظر علامه طباطبایی، اصل در معنای ولایت برداشته شدن واسطه ای است که بین دو چیز حایل شده است، به طوری که بین آن دو چیز غیر از آن دو چیز باقی نماند، لذا کلمه ولی به هر نزدیکی اعم از نزدیکی نسبی یا مکانی یا از لحاظ منزلت یا بر اثر دوستی اطلاق میشود. ولایت به عنوان حقیقت دین نیز هست و این امر به انحاء مختلف قابل اثبات است.

نویسندگان

منیره سلمانی

موسسه آموزش عالی آل طه، تهران

حامده راستایی

موسسه آموزش عالی آل طه، تهران