مرور تطبیقی سبک های دلبستگی بالبی با دلبستگی به خدا

دلبستگی به خدا یکی از مفاهیم جدیدی است ک ه در روان شناسی و مشاوره مورد بررسی قرار گرفته است. اینمفهوم، تحقیقات وسیعی را در حوزه دلبستگ ی ایجا د کرده است. شرایط دلبستگی روابط مادر کودک، در رابطهفرد و خدا نیز مشاهده میشود که دال بر وجود رابطه دلبستگی با خدا است. بنابراین ویژگی های دلبستگی به والد درارتباط با خدا نیز وجود دارد و لذا خداوند چهره دلبستگی فراگیر، همیشه در دسترس، پاسخگو و در نهایت مطلقاست و جستجو و حفظ مجاورت با خدا در زمان بحران از طریق دعا امکان پذیر بوده ودلبستگی ایمن را تقویت میکند. از آنجایی که ویژگی هایی که روابط دلبستگی را ا ز دیگر روابط مجزا میکند از جمله ۱) جستجوی مجاورتدر زمان بحران، ۲) پناهگاه مطمئن، ۳) پایه ایمنی چهره دلبستگی جهت اکتشاف محیطی، ۴) اضطراب ناشی ازتهدید جدایی ا ز چهره دلبستگی و یا غم و اندوه ناشی از فقدان چهره دلبستگی، در مورد خداوند نیز صدق می کند؛انواع دلبستگی که به ایمن و ناایمن (اضطرابی، اجتنابی و دوسو گرا) تقسیم می شود نیز در مورد ارتباط با خدا صدقمی کند. پیامد فرآیند دلبستگی ایمن،به طور کلی ومخصوصا در ارتباط با خداوند ایجاد احساس ایمنی و سلامتروان و پیامد سبک های ناایمن، به طور کلی ومخصوصا در ارتباط با خداوند ایجاد ترس و اضطراب وافسردگی درفرد است.

کلیدواژه ها:

سبک دلبستگی به خدا ، سبک دلبستگی ایمن ، سبک دلبستگی اضطرابی ، سبک دلبستگی اجتنابی ، سبک دلبستگی دوسوگرا