تربیت اخلاقی از منظر روانشناسی و دین با نگاهی به رویکرد هایاسلام و مسیحیت

تربیت اخلاقی که از دیرباز دغدغه بشر بوده تا به امروز از منظرگاه متعد دی بررسی و تحلیل شده است، رویکرد تطبیقی به تربیت اخلاق یمی تواند راهگش ای دانشمندان علوم تربیت، اخلاق و روانشناسی باشد. بررسی تربیت اخلاقی از دیدگاه اسلام و مسیحیت و مطابقت آن بانگاه علم روانشناسی نشانگر تمایزات و شباهاتی حائز اهمیت است. رویکر د اسلام به تربیت اخلاقی متناظر با نگاه هویتی این دین نسبت بهانسان است و همین مساله سبب می گردد تا تفاوت عمده رویکرد اسلام و مسیحیت نمایان شود. اسلام ذات و هویت انسانی را پاک و منزهدانسته و تربیت اخلاقی را تلاش بر ای باقی ماندن بر این شمایل برمی شمرد، اما در رویکرد مسیحیت انسان به واسطه گناه نخستین خودنیاز به تربیت اخلاقی داشته تا پاک و منزه گردد. در این بین دیدگاه روانشناسی به تربیت اخلاقی معطوف به اقدامات و روش هایی استکه ورای تعریف هویتی تربیت اخلاقی بوده و شامل ارزش ها و هنجارهایی ذهنی در قلمرو تربیت انسان است. این منظر از جهت همانند یارزش ها بر ذات خیر انسانی انطباق وسیع تری با رویکرد اسلام به تربیت اخلاقی دارد .

کلیدواژه ها:

تربیت اخلاقی ، اسلام ، مسیحیت ، اخلاق ، تربیت ، روانشناس ی