درون مایه ذهنی شاعران ایرانی در شعر تعلیمی

از آنجایی که شعر نوع تعلیمی در تمامی جوامع دنیا، بخصوص کشورهای توسعه یافته، از اهمیت بالایی برخوردار است، می طلبدکه در این نوع ادبی پژوهش های فراوانی ارائه شود. اصولا یکی از شیوه های رسیدن به جامعه ایده آل، ایجاد بستری مناسب درادبیات تعلیمی است؛ که این مسیر، نیازمند ریل گذاری مناسب در بسترمذکور می باشد. نوع تعلیمی شعر، می پردازد به تعلیم وتربیت افراد، نوع پوشش و خورد و خوراک، نصایح به پادشاهان و مملکت داری ملوکان و ارادت به ائمه اطهار و پیغمبران، رفتار ومنش انسانها در هر صنف و رسته ای و از این قبیل موضوعات.آنچه که این نوع ادبی را جذاب و فرامرزی می کند، آنست که شعر تعلیمی دارای زمان و مکان خاصی نیست و در همه جایجغرافیایی در دنیا و در همه اعصار تازگی و کارامدی خاص خود را دارد تا جایی که با خواندن این اشعار در هر جای دنیا گوییبرای آن منطقه جغرافیایی سروده شده است و یا خواندن آن اشعار در هر زمانی، احساس می کنیم که برای آن دوره از روزگارسروده شده است. نویسنده مقاله پیش روی که به روش توصیفی- تعلیمی نگارش شده است، سعی بر آن دارد تا به صورت اجمالبه برخی از این اشعار اشاره نماید.

کلیدواژه ها:

نوع تعلیمی ، درونمایه ، ذهن شاعر ، شعر ، جامعه ایده آل.